Mortal Kombat II to piękny kicz

Właściwie to każda historia Mortal Kombat sprowadza się do tego. Z reguły to jest zawsze ten ostatni turniej, ostatnia szansa ludzkości. To bardzo dużo jest ostatnich szans, które żeśmy wykorzystali za każdym razem. Ja przyznam się państwu, zacząłem oglądać ten Mortal Kombat z 2021 roku. Ich 15 minut wytrzymałem. No... Straszne to było. Tam nawet nie dotarłem do turnieju. Tutaj właściwie szybko to się... I podczas tego Mortal Kombat 2 filmu śledzimy sobie perypetie Raidena, Soni, Kitany, Jaxa, Skorpiona, Liu Kanga czy Kano. I Kano... Co tam? Jakieś krzyki u ciebie? Tak, tak, moja córka, ale to chyba jest okrzyk radości. Na widok pasa. Tak.

Natomiast jest dużo takich fajnych scen walki, gdzie na przykład walka Kang Lao i... Jak on się nazywa? Kang Lao walczył z Liu Kangiem. Z Liu Kangiem, o to świetna scena walki. Tak, tak, Fatality tam było. Gdybym miał ten film oceniać w kategorii po prostu filmu, niezależnie od gier, to pewnie nie wystawiłbym mu tam, nie dałbym zbyt wielu punktów, ale jako film z kategorii growe i cały ten fanservice, który tam został dla fanów Mortal Kombat growych, to wysoko oceniam. Dla mnie to jest takie 9 na 10, jeżeli chodzi o filmy akcji. Bardzo, bardzo. Mimo tego, wiesz, mimo tego fatalnego obrazu, który miałem w Koronie, to wyszedłem cholernie zadowolony z kina.

I przyszedłem nawet do żony i mówię, ale fajny film widziałem. Rzecz jasna ona nie poszła ze mną, bo to o gierce, ale no naprawdę jestem, jestem... I ten Kurt Urban, który, Karl Urban, który no tam... No może on już nie jest taki sprawny jak był młodszy, może nie do końca pasował do tej roli, ale on taki jest trochę podstarzały bohater tego Johnego Cage'a, gra. Ale on w połączeniu z Kano tworzy tak fajny duet, oni mają taką fajną chemię, to są skrajnie odmienne postacie, ale mają tyle humoru, tyle absurdalnych żartów tam pada. To wszystko ma ręce i nogi i... zaskoczony jestem, jak bardzo ten film się udał, zwłaszcza w porównaniu do tego poprzedniego, który był mocno średni, on nadal do przełknięcia, natomiast ten cholernie, cholernie się przekonałem. To wszystko absurdalne, większość rozmów to w ogóle, nie wiem, nie służą niczemu, one tam są po prostu po to, żeby trochę rozbawić.

których się po nich spodziewamy. Johnny Cage jest Johnnym Cagem niezaprzeczalnie, Kano jest Kano, Sonya Blade jest Sonią Blade i te wszystkie postacie z tej całej mitologii Mortal Kombat muszą od czasu do czasu dorzucić takim tekstem, czasami one-liner jest, czasami to jest dłuższy dialog, który potwierdza ich osobowości i udowadnia ich zgodność, tych bohaterów, z tymi postaciami, które żeśmy spotkali w grze. Więc jasne, to jest ekspozycja, W przypadku tego filmu zupełnie mi to nie przeszkadza. Za każdym razem, każdy dialog, każda wypowiedź Johnny'ego Cage'a to było coś, na co ja czekałem. I widziałem, że to jest takie masło maślane, ale byłem szczęśliwy, kiedy on się tylko odzywa. Więc ja to z otwartymi ramionami przyjmuję. To ja powiem, co mi się podobało w tym filmie. Okej, będzie to długa historia?

I to jest powód, żeby zobaczyć ten film. Nie to, jak on walczy, bo bardzo źle to wygląda. Tam widać, że te ciosy nie dochodzą, choreografia, to nie potrafi. Nie potrafi ono jakoś tego ogarnąć, ale to po prostu ta baba z bazooką, która strzela. Ta bazooka leci, nie wiadomo jak to natrafia w helikopter, który jest gdzieś zupełnie indziej. No tak, to jest złoto. Uśmiałem się tam znakomicie. Bardzo podobało mi się zderzenie Johnego Cage'a i Kano. I też to, że oni są takimi śmieszkami tam, I super to się zderza z powagą reszty i ze sztywnością tym resztą.

To też nie jest rzecz, która na fabule stoi, czy na skomplikowanych charakterach postaci. Właściwie to tak, jak sobie tą historię, tam nie chcę też spoilerować za bardzo, ale te postacie, które ważną rolę pełniły w pierwszym filmie, tutaj dosyć szybko znikają z tego filmu, więc może to nie musi mieć takiego znaczenia. Myślę, że twórcy filmu pamiętali, że ta pierwsza część nie do końca się przyjęła, ale i tak jestem zadowolony, że próbowali kontynuować ten wątek, że to jakoś tam się łączy, powiedziałbym, nie? Powiem tak... Na koniec, że w tych momentach, gdzie, no już to powtórzę, ale jeszcze jakby dopowiem, gdzie zderza się ta powaga tego turnieju, to napuszenie, taka patetyczność z Johnnym Cage'em i z Kano, to te elementy były super.

A tutaj wiemy z pełną świadomością, korzystamy z tych rzeczy, które ludzie uważają za słabe, kiepskie, co jest w różnych filmach błędem, to tutaj można to wrzucić i chociaż raczej ten kamp to najczęściej pewnie, jeżeli chodzi o jakąś taką warstwę wizualną. Okej, okej. No to jest tak, że faktycznie to poczucie humoru tam działa bardzo, bardzo dobrze w połączeniu z tą brutalnością. No to bym uwagi nie zwrócił. Wydaje mi się, że tam jest też fajny kontrast między tymi postaciami, które są ultra, na serio do tego podchodzą, a Johnem Cage'em i Kano i dlatego też to dodatkowo działa. Gdybyśmy mieli do czynienia tylko z brutalnością i z żartami tego rodzaju, to by się to raczej nie spięło. Ten kontrast dodatkowy tam jest potrzebny. Tak, ten kontrast jest super. Po prostu super to jest, no.

Trudno mi orzec. Patrzę właśnie tutaj repertuar Korona i... Dlatego tak bardzo mi się podobała ta scena walki między Kung Lao i... Znowu wyleciało mi z głowy. Liu Kang. Czyli Liu Kangiem. Bo ona była bardzo dobrze oświetlona, wręcz była prześwietlona w niektórych miejscach tym niebieskim i czerwonym światem i tam było wszystko wyraźnie widać. Walka z Kitaną i Cage'em była taka w bardzo, bardzo mrocznych kolorach i tam ledwo, ledwo. No widzisz, ja chodzę do Wrocławii i tam mam laserową projekcję Barko, czyli jakąś taką najnowszą technologią, ale chodzę to raczej, taki film to raczej do IMAXa, jak mogę pójść, to idę.