Rezerwacja - 04.02

Świetne, przejmujące przedstawienie, które w moim stanie przetrwa całą polityczną burzę i te wszystkie ingerencje, bo to przedstawienie nie jest oczywiście arcybiskupiem Jędraszewskim. Bo to nie byłoby ciekawe wówczas, gdyby było. To przedstawienie nie jest też wprost o prezesie Jarosławie Kaczyńskim, bo też nie byłoby szczególnie interesujące. Jest znacznie ciekawsze. Jest o tym, że prawdziwi artyści, prawdziwy artysta, jak niejaki Adam Mickiewicz, jest po prostu przeciwko każdej władzy. Czy tę władzę ucieleśnia ciemiężca w postaci senatora Nowosłicała, granego wspaniale przez Jana Peszka. Czy też ta władza jest po prostu innej proweniencji i w innym czasie? Nominowaliśmy Maję Kleczewską, która powraca do Teatru Sławskiego po dłuższym czasie.

Widziałem w wielu wykonaniach wspaniałym, na przykład Jerzego Radziwiłłowicza w przedstawieniu Jerzego Grzegorzewskiego, kiedyś w Starym Traczce w Krakowie, w świetnym wykonaniu Grzegorza Małeckiego w spektaklu Nekroślusa w Narodowym. Ale to, co robi Dominika Bednarczyk, udręczona, właśnie nie wadząca, ale skarżąca się Bogu, a przy tym niebywale silna, wewnętrznie silna, jak polskie kobiety dzisiaj. Po prostu jest czymś, z czego słucha się w największym skupieniu i to skupienie i ten taki niewiecowy odbiór przedstawienia, co jest bardzo ważne, że to nie jest przedstawienie mimo tego wszystkiego, co się wokół niego wydarzyło, gdzie się przychodzi jak na polityczną manifestację, tylko to jest przedstawienie, na którym się przychodzi słuchać Mickiewicza i konfrontować się z Mickiewiczem, bo to przedstawienie wbrew też pewnej etykietce Maji Kleczewskiej buntowniczki, Maji Kleczewskiej wychrzycielki jest bardzo mocnym słuchaniem się

W tym, jak Mickiewicz rozmawia z naszą współczesnością dzisiaj, a rozmawia w sposób absolutnie przejmujący. Wspaniała rola, wspaniałe role, bo warto powiedzieć, że to jest też wielki zespołowy triumf Zespołu Teatru Słowackiego w Krakowie i przejmujące przedstawienie, które mam na głęboką nadzieję przetrwa ten czas i będzie grane bardzo długo, bo jest tego absolutnie warto. Ja bym chciała dodać jeszcze, że właściwie bohaterem zeszłego roku był Mickiewicz. Znaczy powrót Mickiewicza w różnych sferach i w literaturze też bardzo mocny wypiór, ale też właśnie kości, które nosisz w kieszeni też są Mickiewiczowskie. Tak, wasz zwycięzca w tym roku. Tak, Mickiewicz trafił na okładkę pewnego prawicowego tygodnika w związku z dziadami, więc naprawdę wraca, znaczy Mickiewicz tutaj mówi wchodzimy dopiero w rok romantyzmu, więc ja mam nadzieję, że tego Mickiewicza będzie więcej.

W tamtym roku olśnienia całą pulę zgarnęły dziady na Mickiewicza z kolei, czyli jak się źle dzieje to uciekamy jednak do romantyzmu i te słowa ciągle znaczą i mają tą wybuchową siłę i magię. Wśród naszych nominowanych Luke Percival i zespół aktorski, który wziął udział w kapitalnym moim zdaniem spektaklu Trzy Siostry, zespół połączony z TR Warszawa i Narodowy Stary Teatr. To jest jakby dowód na to, że w polskim teatrze możliwe są rzeczy niezwykłe, no bo to ja już mówiłem ten słaby dowcip, że to tak jakby naprawdę Leo Messi zagrał może nie wiem gdzie. W Polonii Warszawa, bo ja wolę Polonię o bleki. Tej klasy reżyserem jest Luke Percival. Tej klasy reżyserem z pierwszej trójki europejskiego na pewno teatru jest Luke Percival.