Wychować mistrza – Przemysław Getka

To jak ja się tego dowiedziałem i oni wyczytali to nazwisko, no to przyznam się szczerze, no jakby, no nie będę tego ukrywał, no łzy same poleciały, bo to nawet teraz mnie trochę rozczula, jak sobie przypominam tą sytuację. No każdy nauczyciel o czymś takim marzy, żeby, jeżeli już jest właśnie na tym etapie, że bardziej go cieszą sukcesy podopiecznych niż jego prywatne, to to jest niesamowita emocja, no i I pamiętam, bo mama dzwoniła, a wtedy Olka, ja nie mogłem odebrać na początku telefonu, bo mi wstyd było po prostu, że ja się tak rozkleiłem. Ale tak było.

Że w ogóle, jeżeli czasami jest tak, że zbiera się 5-6 osób, każdy ma dużo na głowie i mamy dosłownie 90 minut na zrobienie próby przed koncertem, tam nie ma w ogóle opcji na to, żeby ktoś robił coś innego, jak nie tylko to, że koncentrował się na próbach. Okazuje się, że to też jest jedna z takich właśnie cech, co między innymi też Olka wyróżniła. On jak wchodził, potrafił wszystko odłożyć i koncentrował się na tym zadaniu. Nie było wtedy Facebooka, nie było jakichś innych tematów i tak dalej, robiliśmy po prostu swoje. I to też podpowiadam młodym muzykom, dawajcie zawsze zespołowi do zrozumienia, że w tym momencie oni są najważniejsi, bo młody człowiek dał mi do zrozumienia, że dla niego właśnie to jest najważniejsze w tym momencie i to w dużej mierze mnie właśnie pociągnęło do takiej decyzji.

A tutaj z mamą mieliśmy rozmowę, myślę, że jeszcze będą nawet kolejne, bo to jest etapowość. Nie można rodzicowi, wydaje mi się, powiedzieć od razu, Proszę pani, proszę pana, proszę rzucić to wszystko, co robiliście do tej pory. Tu zdradzę tylko tajemnicę, że Olek jest też świetnym tancerzem z sukcesami, ale ja akurat zapytałem się Olka, w pewnym momencie mówię, Olek, dużo tańczysz, poświęcasz na to też czas, ale przychodzi taki moment, że za chwilę właśnie już osiągniesz taki etap, że musimy chociażby właśnie uderzyć w jakieś konkursy, w inne tematy. Co ty wolisz robić? No i wtedy Olek po raz pierwszy powiedział, że że chyba wolałby jednak grać na bębnach i to był dla mnie, to było takie kolejne, na kolejnym skrzyżowaniu zielone światło.