Więcej rozczarowań niż przyjemności - Wojciech Jermakow

No i po prostu przykręciłem to koło z błotem, to koło odpadło i tyle i co. I było po rajdzie dobrze, że się nikomu nic nie stało. Z Hołkiem mam super relację, jakby tą sprawę, jakby wziąłem to na klatę, powiedziałem co się wydarzyło. Ciężko się ludziom przyznać do błędu, ja z tym nie mam najmniejszego problemu, więc od razu powiedziałem tak, to ja. Ale to w ogóle fajnie, bo od razu wyciągnęli wnioski i od tego momentu wszystkie te koła, które były pod autem były zabezpieczone taką specjalną naklejką, żeby tego błędu po prostu nie powtórzyć, że wtedy trzeba po prostu zerwać tą naklejkę i ta przylinia do piasty jest po prostu czysta. Także myślę, że to był taki jeden z gorszych momentów. Ciągle jesteśmy tylko ludźmi, ważne jak się potem tę sprawę rozwiąże, jak to się wszystko wyjaśni, więc wziąłem to na klatę i spoko.

Były Carlos Sainz i Stéphane Peterhansel. I Stéphane prowadził od drugiego odcinka w Dakarze. I my właściwie byliśmy we dwójkę i co dzień przez dwa tygodnie musieliśmy ten samochód, no to już było szaleństwo, wymienialiśmy wszystko po prostu na nowe. Byliśmy dwie osoby, więc my po prostu po czterech, pięciu dniach byliśmy tak wykończeni, że tak naprawdę potem ja ze stresu nie mogłem spać, bo my jechaliśmy ciężarówką, on prowadził rajd i widzieliśmy, że jak po prostu coś się z***a, to będzie finish, tak? To jakby cały ten patent, projekt mini buggy, no nie spełnić założeń. No i ale się udało, Stefan wygrał, ale to był niesamowity stres, ja wtedy naprawdę osiwiałem do końca. Ja na przykład nie umiem się cieszyć w ogóle i jakby jak Stefan wygrał ten Dakar, czy nawet mówię, jak z Hołkiem tyle lat wiele rajdów wygraliśmy, wiele rajdów przegraliśmy.