Mentionsy Mentionsy
Reportaż w Radiu Olsztyn
Reportaż w Radiu Olsztyn

W głąb i w górę - Alicja Kulik

13.12.2024 ·26 min 5 s · 5 rozdziałów

Anna, Bożena i Joanna to mamy dorosłych chłopaków z autyzmem. Kilka lat temu założyły Samopomocową Grupę Rodziców Osób ze Spektrum Autyzmu. I o tym jest reportaż pt. „W głąb i w górę”. Autyzm jest diagnozowany u około 1 na 100 dzieci w Europie. Pierwsze objawy są zazwyczaj widoczne we wczesnym dzieciństwie. Występuje u chłopców około 3 razy częściej niż u dziewczynek, choć objawy autyzmu u dziewczynek mogą być pomijane.

0:00 · Wprowadzenie i pierwsze spotkanie grupy 1

Natomiast ja nie miałam zielonego pojęcia, co jest nie tak. Ale 20 w tym roku, skończył. Mój syn ma 33 lata, jest najstarszym chyba człowiekiem w naszej grupie. Czyli on się urodził zanim jeszcze w ogóle diagnoza zespołu Aspergera pojawiła się w klasyfikacjach chorób i zaburzeń psychicznych. Już jako małe dziecko bardzo interesował się literami, alfabetami. W zasadzie czytał, jak miał półtorej roku, czytał takie podstawowe słowa. Ale myślę sobie, że on takie zapamiętywał, że patrzył na słowo jak na obraz i w ten sposób potrafił zapamiętać wiele, wiele słów. I jego pierwszą fascynacją był alfabet rosyjski. Miałam taką książkę właśnie z rosyjskim alfabetem i to była ulubiona książka mojego syna.

5:17 · Opowieść Dominika 2

Potem poszedł do pierwszej klasy i dopiero jego wychowawczyni, która, naprawdę bardzo ją dobrze wspominam, ona właśnie zaczęła trochę szukać, pomogła mi i tak właśnie gdzieś pomiędzy wierszami padło, że może to jest właśnie zespół Aspergera, nawet nie wiem skąd ona tę wiadomość w ogóle wzięła. No i potem trafiliśmy do poradni autyzmu, do tego centrum autyzmu, które jeszcze wtedy mieściło się przy szpitalu psychiatrycznym, było dawno temu. I tam zostaliśmy skierowani na diagnozę pod kątem Spektrum w Gdańsku. No i ten diagnozę syn dostał, jak miał 10 lat. Byliśmy na początku U różnych specjalistów tutaj w Olsztynie, bo nie wiedziałam przez lata, co jest przyczyną tego, czy jest to jakaś choroba psychiczna, czy to jest coś bardzo rzadkiego, czy jest jakieś takie zaburzenie, czy on w ogóle z tego wyrośnie, czy na przykład nie pójdzie w rozwój tej agresji.

To znaczy myśmy to później przepracowaliśmy i mój mąż też, bo to też wynikało u niego po prostu z lęku. Pamiętam też taką swoją bardzo dużą złość, jak pani dyrektor wysłała wszystkich nauczycieli na szkolenie o zespole Aspergera, które prowadziła pani psycholog jakaś tam olsztyńska. I przyszedł jeden z tych nauczycieli do mnie i mówi do mnie tak, że gdyby nie znali mojego syna, to by może uwierzyli, ale mają dużą wątpliwość i co do tego szkolenia, bo na tym szkoleniu pani psycholog powiedziała im, No i pamiętam, że byłam tak wściekła, no bo nauczyciele dostają taką informację i biorą tą informację jako podaną przez osobę kompetentną, tak?

10:20 · Szkolenia i wyzwania w szkole 1

Jak syn poszedł na studia, to też powiedziano mi, że jest pierwszą osobą zespołem Aspergera, która studiuje. Wszędzie byliśmy pierwsi, no i wszędzie trzeba było mnóstwo cierpliwości. Także ja jestem nieźle wytresowana w tym, żeby być cierpliwym i żeby czekać. No i jest teraz analogicznie, ponieważ jest dorosłą osobą i nie może sobie znaleźć pracy, więc znowu... Jesteśmy wytresowani, żeby czekać, aż system zacznie wspierać dorosłe osoby w spektrum autyzmu. Jakby w Polsce jest tak, że system wsparcia jest jakby pomyślany i dedykowany osobom, które się uczą do szkoły średniej. Potem jak człowiek kończy szkołę średnią, w zasadzie nie ma nic. I często wiele osób autystycznych dorosłych z tą dużą potrzebą wsparcia wraca do domów, żyje w osamotnieniu i żyje ze starzejącymi się i coraz bardziej zmęczonymi rodzicami.

Pokazano wszystkie 4 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.