To, co daje mi siłę - Alicja Kulik
Co roku W Radiu Olsztyn powstają reportaże o ludziach, którzy podejmują jedną z najważniejszych życiowych decyzji – tworzą rodzinę dla dzieci, które zostały jej pozbawione.Reportaż pt. „To, co daje mi siłę” to opowieść o jednej z takich rodzin. W reportażu wystąpiły Julita Kostros i Dominika Zimowska – kierowniczka Zespołu Rodzinnej Pieczy Zastępczej w Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie.Od kilku lat olsztyński PCPR prowadzi projekt „PRIDE: Piecza Zastępcza w Powiecie Olsztyńskim. Profesja z Misją”. To bezpłatne szkolenie na kandydatów na rodziny zastępcze niezawodowe, którzy stworzyliby kochający dom dla dzieci. Szkolenie ma charakter warsztatowy. Składa się z dwunastu sesji cotygodniowych, z czego ostatnia to panel dyskusyjny. PCPR zaprasza do kontaktu.
Spora liczba z tendencją zwyżkową, ponieważ co miesiąc rodzin przybywa. Są to rodziny ustanowione przez sąd oczywiście. Wszystkich typów i spokrewnione i niezawodowe. Pani Julita skontaktowała się z Powiatowym Centrum po tym, jak jej siostrzenice trafiły do Domu dla Dzieci w Gryźlinach. Co mam zrobić? Jak mi możecie pomóc, żebym mogła przejąć opiekę? Przejąć opiekę nad siostrzenicami to nie było takie proste, natomiast postawiła wszystko na jedną kartę. Dobro dzieci było dla niej najważniejsze. Na jedną kartę, która była w tym momencie tak naprawdę w jej przekonaniu jedyną właściwą. Nie potrafię dokładnie powiedzieć. Kiedyś, jak ja mieszkałam za Dąbrównem i zadzwoniła do mnie mama, że nie ma siostry, że nie wróciła na noc, a dziewczynki były bardzo małe.
I ja go wprowadziłam. Dziewczyny się teraz uczą. Uczą się jak prowadzić dom, jak po sobie sprzątać, a przede wszystkim nie bałaganią tak, bo będą musiały to posprzątać. To było szkolenie dla kandydatów na niezawodowe rodziny zastępcze metodą PRIDE. PRIDE słowo znaczy duma i od samego początku na tym szkoleniu rozmawiamy z kandydatami, mówimy o tym znaczeniu tego słowa, ponieważ robią bardzo, ale to bardzo dobrą robotę. Pani Julitka skończyła z pozytywnym wynikiem i to wszystko pokazało, że ma predyspozycje i motywację ku temu, żeby pełnić opiekę nad siostrzenicami w swoim miejscu zamieszkania. Uno. Beautiful dreamer, queen of my song.
No i cisza więc wybrało. Jednym z takich podstawowych zasad, którym powinien się kierować opiekun zastępczy to jest to, że zawsze będzie obrońcą dziecka, zawsze będzie stawał po stronie dziecka i pani Julita to robi od samego początku do dzisiaj. Siostrzynice są dla niej najważniejsze, ma dla nich przestrzeń, żeby wysłuchać, przytulić, spędzić z nimi czas, co w tych czasach bardzo często gdzieś nam umyka. Pani Julitka musiała przewartościować swoje całe życie, Empatia, chęć pomocy, nieocenianie, chęć współpracy z instytucjami, a przede wszystkim również z rodziną biologiczną, jeżeli taka jest możliwość. Bezpieczna dla dziecka oczywiście.
Pokazano wszystkie 3 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Mój partner tu wszystko remontował, też wziął wolne z pracy
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
„Mój partner tu wszystko remontował, też wziął wolne z pracy"
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Co roku W Radiu Olsztyn powstają reportaże o ludziach, którzy podejmują jedną z najważniejszych życiowych decyzji – tworzą rodzinę dla dzieci, które zostały jej pozbawione.
Reportaż pt. „To, co daje mi siłę” to opowieść o jednej z takich rodzin. W reportażu wystąpiły Julita Kostros i Dominika Zimowska – kierowniczka Zespołu Rodzinnej Pieczy Zastępczej w Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie.
Od kilku lat olsztyński PCPR prowadzi projekt „PRIDE: Piecza Zastępcza w Powiecie Olsztyńskim. Profesja z Misją”. To bezpłatne szkolenie na kandydatów na rodziny zastępcze niezawodowe, którzy stworzyliby kochający dom dla dzieci. Szkolenie ma charakter warsztatowy. Składa się z dwunastu sesji cotygodniowych, z czego ostatnia to panel dyskusyjny. PCPR zaprasza do kontaktu.