Nowe rozdanie - Alicja Kulik

Bo i tak przyjdzie. I tak przyjdzie. I żeby uczyć się akceptować już w takim wieku może dojrzałym, może nawet młodzieńczym jakieś ograniczenia pewne, bo później będzie łatwiej. Jak się nie będzie jakimś takim ideałem, to później będzie prościej. Cieszę się i dziękować opatrzności Panu Bogu, że się doczekało tej starości, bo nie wszyscy mają taką. I cieszę się, cieszę się, że już tego wieku doczekałam i w miarę zdrowo, że poruszam się samodzielnie i żyję tak jak chcę. I akceptowana przez innych ludzi, no to jest ważne, prawda?

Spokój, tak? Do córki to przeważnie idę, co niedzielę na obiad mnie zaprasza. I tak to człowiek popatrzy, co to później po cmentarzach się robi też. Wiem, że już mój czas nadszedł i tam, kiedy Pan Bóg da, to wtedy będzie. A czasami, jak człowiek jest taki już zdominowany, to sobie myślę, aj, Panie Boże, już czas, żeby odejść. No ale cóż, kiedy Pan Bóg zechce, wtedy zabierze. Tu zaraz będzie słońce. I wcale tak właściwie to nic nie żałuję.