Mariusz Kamiński „To, co najważniejsze”
1 marca 2021 roku, już po raz jedenasty w Polsce obchodzony jest Narodowy Dzień Pamięci „Żołnierzy Wyklętych”. Dziś w związku z tym w programie „Na własne uszy” przypomnimy reportaż Mariusza Kamińskiego pt. „To, co najważniejsze”. Bohaterka reportażu, Zofia Pelczarska, nauczycielka i kierowniczka przedwojennej Publicznej Szkoły Powszechnej nr 12 w Lublinie, żołnierz Armii Krajowej, została aresztowana jesienią 1944 roku. Trafiła do więzienia na zamku lubelskim, gdzie po krótkim procesie została skazana przez komunistyczny Sąd Wojskowy Okręgu Lubelskiego na karę śmierci i rozstrzelana w grudniu. Przez wiele lat była zapomniana. W pierwszych latach XXI wieku, nauczyciele z Gimnazjum nr 12 w Lublinie – szkoły, która administracyjnie była kontynuatorką Publicznej Szkoły Powszechnej nr 12, rozpoczęli starania o nadanie szkole imienia Zofii Pelczarskiej.
Mariusz Kamiński przedstawia historię Zofii Pelczarskiej, pierwszej kobiety skazanej na karę śmierci w Polsce Lubelskiej.
Opisuje brak informacji o Zofii Pelczarskiej w dokumentach i starania o jej upamiętnienie.
Opis procesu aresztowania, przesłuchań i procesu Zofii Pelczarskiej.
Opis procesu rozstrzelania Zofii Pelczarskiej i jej ostatnie chwile.
Opis pośmiertnego uniewinnienia Zofii Pelczarskiej i kasacji wyroku.
Opis badań nad życiem i historią Zofii Pelczarskiej oraz jej rodziną.
Opis zakończenia historii Zofii Pelczarskiej, jej pochówku i informacje od jej mąża.
Antoni Pelczarski zgłasza do Sądu Wojskowego o los swojej żony Zofii Skosów, która została aresztowana w 1944 roku.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
1 marca 2021 roku, już po raz jedenasty w Polsce obchodzony jest Narodowy Dzień Pamięci „Żołnierzy Wyklętych”. Dziś w związku z tym w programie „Na własne uszy” przypomnimy reportaż Mariusza Kamińskiego pt. „To, co najważniejsze”.
Bohaterka reportażu, Zofia Pelczarska, nauczycielka i kierowniczka przedwojennej Publicznej Szkoły Powszechnej nr 12 w Lublinie, żołnierz Armii Krajowej, została aresztowana jesienią 1944 roku. Trafiła do więzienia na zamku lubelskim, gdzie po krótkim procesie została skazana przez komunistyczny Sąd Wojskowy Okręgu Lubelskiego na karę śmierci i rozstrzelana w grudniu. Przez wiele lat była zapomniana. W pierwszych latach XXI wieku, nauczyciele z Gimnazjum nr 12 w Lublinie – szkoły, która administracyjnie była kontynuatorką Publicznej Szkoły Powszechnej nr 12, rozpoczęli starania o nadanie szkole imienia Zofii Pelczarskiej.