Mariusz Kamiński "Dzieje podziemnej składnicy"
Audycja z 2010 roku. Przed wojną, w okolicach Kraśnika, w miejscowościach Szastarka i Rzeczyca Ziemiańska firmy z Wilna i Warszawy, na zlecenie polskiej armii, zbudowały dwie bazy paliw do samolotów, które miały być zapleczem dla mającego powstać na początku lat 40. lotniska i szkoły pilotów. Między innymi, rękami miejscowej ludności, w ziemi umieszczono ogromne 18. metrowe beczki, które jak w przypadku Szastarki, nadal tam spoczywają. We wrześniu 1939 roku, wbrew rozkazowi marszałka Śmigłego-Rydza, spalono niecałą, lecz tylko niewielką część bazy paliwa lotniczego. Dzisiaj te miejsca mogą stanowić atrakcję na szlaku dla miłośników historii regionu. Niestety nikt nie zadbał, aby je w jakiś sposób oznaczyć. Powstała na temat historii bazy w Szastarce praca magisterska, żyją jeszcze ostatni ludzie, którzy pamiętają jak budowano obiekty wchodzące w skład Centralnego Okręgu Przemysłowego Osoby: Adolf Kolasa, Lucjan Stachyra (zmarł II 2015) i Andrzej Wójcik (zm. XII 2014) z Szastarki. Pan Andrzej napisał w 2009 roku pracę magisterską na temat historii bazy paliwowej w Szastarce. Ponad to: Waldemar Gryta – kraśnicki regionalista oraz państwo Henryka (na zdjęciu) i Kazimierz Łapowie z Rzeczycy Ziemiańskiej Stacji.
Mariusz Kamiński opisuje bazy paliwowej w Szastarce, jej budowa i przeznaczenie.
Mariusz pytania o ojca i jego udział w budowie bazy, a także rozmowa z Lucjanem o wykorzystaniu ziemi.
Opis historii i budowy bazy paliwowej, w tym budowy dołów i wprowadzania beczek.
Opowieść Tadeusza Klecha o pracy pod falsyficowanym nazwiskiem i konsekwencjach.
Opis sytuacji podczas wojny i opieki nad bazą przez cywilów i wartowników.
Opis wydarzeń podczas wojny, w tym zabójstwa Niemieckich oficerów przez lokalnych mieszkańców.
Opis zniszczenia bazy przez Niemców i jej wykorzystania przez Rosjan, a także jej stan po wojnie.
Opis obecnego stanu bazy paliwowej, jej zasianej ziemi i możliwości jej wykorzystania.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Audycja z 2010 roku.
Przed wojną, w okolicach Kraśnika, w miejscowościach Szastarka i Rzeczyca Ziemiańska firmy z Wilna i Warszawy, na zlecenie polskiej armii, zbudowały dwie bazy paliw do samolotów, które miały być zapleczem dla mającego powstać na początku lat 40. lotniska i szkoły pilotów. Między innymi, rękami miejscowej ludności, w ziemi umieszczono ogromne 18. metrowe beczki, które jak w przypadku Szastarki, nadal tam spoczywają. We wrześniu 1939 roku, wbrew rozkazowi marszałka Śmigłego-Rydza, spalono niecałą, lecz tylko niewielką część bazy paliwa lotniczego. Dzisiaj te miejsca mogą stanowić atrakcję na szlaku dla miłośników historii regionu. Niestety nikt nie zadbał, aby je w jakiś sposób oznaczyć. Powstała na temat historii bazy w Szastarce praca magisterska, żyją jeszcze ostatni ludzie, którzy pamiętają jak budowano obiekty wchodzące w skład Centralnego Okręgu Przemysłowego
Osoby:
Adolf Kolasa, Lucjan Stachyra (zmarł II 2015) i Andrzej Wójcik (zm. XII 2014) z Szastarki. Pan Andrzej napisał w 2009 roku pracę magisterską na temat historii bazy paliwowej w Szastarce. Ponad to: Waldemar Gryta – kraśnicki regionalista oraz państwo Henryka (na zdjęciu) i Kazimierz Łapowie z Rzeczycy Ziemiańskiej Stacji.