Magda Grydniewska „Dziennik z Majdanka”
To jedyny znany taki dokument. Dziennik z Majdanka. Napisany przez 16-latkę, która trafiła do obozu z łapanki na kilka miesięcy 1943 roku. Nazywała się Jadwiga Ankiewicz. 17 kwietnia napisała: „W powietrzu czuć już wiosnę. Rozgadałyśmy się na ulubiony temat majdaniarek: «jak to będzie, kiedy będziemy na Wolności». Gotowe byłyśmy zapomnieć już, że jesteśmy jeszcze na Majdanku. Ale nic! Światła pozawieszane na drutach przypominają: «jesteście w obozie». Jakże nienawidzę tych drgających, szyderczych świateł, zawsze zepsują dobry nastrój.” Dziennik pisany w całości na terenie obozu, w zeszycie w jedną linię, wrócił na Majdanek w latach 90. O zapiskach, o Jadwidze i o jej rodzinie opowiemy w reportażu „Dziennik z Majdanka”. Wspomnienia Teresy Tobery, kuzynki Jadzi, nagrała Jolanta Laskowska – kierownik Działu Edukacji Państwowego Muzeum na Majdanku. Dziennik czytała uczennica II Liceum Ogólnokształcącego im. Zamoyskiego w Lublinie Joanna Kozieł. To nagrania przygotowane przez muzeum przed internetową promocją książki. Po 11.00 zaprasza Magda Grydniewska. Fot. Państwowe Muzeum na Majdanku / Facebook
Magda opisuje znaczenie dziennika z Majdanka i opowieść o łapance w Warszawie.
Historia łapanek i zmiany w strukturze więźniów obozu koncentracyjnego na Majdanku.
Magda opowiada o znalezieniu pamiętnika Jadwigi Ankiewicz i jej historii w obozie.
Magda opisuje dzieciństwo i młodość Jadwigi, a także jej zatrzymanie w łapance.
Opis procesu zwalniania więźniów z obozu koncentracyjnego na Majdanku.
Magda analizuje treść pamiętnika Jadwigi i jej opisy z obozu.
Opis sytuacji zwolnionych więźniów i ich szans na opuszczenie obozu.
Magda opisuje codzienne życie i doświadczenia więźniów w obozie.
Magda opisuje pięciu dziewczyn, które prowadzą dziennik.
Opis sytuacji po zwolnieniu z obozu i doświadczeń dziewczyn po powrocie do Warszawy.
Magda opisuje zwolnienia i działanie w Warszawie po zwolnieniu z obozu.
Opis podróży Jadwigi do Warszawy po zwolnieniu z obozu.
Magda opisuje sytuację w obozie przed zwolnieniem i próby zabezpieczenia pamiętnika.
Opis śmierci Jadwigi i jej pochówku.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
To jedyny znany taki dokument. Dziennik z Majdanka. Napisany przez 16-latkę, która trafiła do obozu z łapanki na kilka miesięcy 1943 roku. Nazywała się Jadwiga Ankiewicz. 17 kwietnia napisała: „W powietrzu czuć już wiosnę. Rozgadałyśmy się na ulubiony temat majdaniarek: «jak to będzie, kiedy będziemy na Wolności». Gotowe byłyśmy zapomnieć już, że jesteśmy jeszcze na Majdanku. Ale nic! Światła pozawieszane na drutach przypominają: «jesteście w obozie». Jakże nienawidzę tych drgających, szyderczych świateł, zawsze zepsują dobry nastrój.”
Dziennik pisany w całości na terenie obozu, w zeszycie w jedną linię, wrócił na Majdanek w latach 90. O zapiskach, o Jadwidze i o jej rodzinie opowiemy w reportażu „Dziennik z Majdanka”.
Wspomnienia Teresy Tobery, kuzynki Jadzi, nagrała Jolanta Laskowska – kierownik Działu Edukacji Państwowego Muzeum na Majdanku. Dziennik czytała uczennica II Liceum Ogólnokształcącego im. Zamoyskiego w Lublinie Joanna Kozieł. To nagrania przygotowane przez muzeum przed internetową promocją książki.
Po 11.00 zaprasza Magda Grydniewska.
Fot. Państwowe Muzeum na Majdanku / Facebook