Pakt rapera z diabłem | Michał Kisiel - Pismo Święte

Ja jestem górą, wy jesteście dołem, moje wygranko, wiesz, nie ma tych punchline'ów, a kawałki... te dwa, zaraz to jest, jestem gotowy i do przodu powoli pomału, nie? Tam są takie, jestem, to jest podziemie jak metro, rób swoje, pierdol modę, wychodzę z cienia, ich wersy są chujowe, ich zabijam, porównania celne jak sniper, nie są punche. Cały kawałek, całe te dwa kawałki są oparte na takich wersach, nie ma punchline'ów, nie? Nie odnoszą się też w ogóle do konceptu, to po prostu takie braga, braga, ale bardzo mi się podoba, jak składa i jak nie akcentuje tych podwójnych tak chamsko, bo to dobrze robił chyba tylko Wankej, kurwa, nie? Że tak chamsko, że wiesz, że ten podwójny ma być. A jak ktoś inny to robi, to brzmi tak, że patrzcie, umiem złożyć podwójny, nie? Do tej wyliczanki kawałków, które miały być Bragadaccio, a nie są, to jeszcze na pewno to jest chore.

Gdzie ma te wersy typu moja liryka rozgrzewa domy tych łaków. Tu ten ma bronię, tu ten harmonię. zbytki tego typu... To jest chore, Kisiel na mikrofonie. Kurde, ale dziwne, że nie rzucił wersu, że coś tam pałka jazda, ona ma Kisiel w majtkach, wiesz, takiego, nie? Ale spodziewałem się tego, jak zaczął, wiesz, powtarzać swoją ksywę, nazwisko, nie wiem, jak zaczął to powtarzać w tym refrenie, to myślałem, że jakiś taki czersty punchline rzuci, na szczęście oszczędził nam sobie tego. Dziękujemy za to. Dlatego ja musiałem to powiedzieć, no bo, ale przychodzi ten punchline od razu do głowy, nie? Ja tam taką zbitkę pamiętam, że tam Rembrandt, przestań, pętla, weź tam coś i tak powtarzał. Ja nie lubię bardzo takiego, bo to nie są wtedy wielokrotne, tylko powtarzanie jakby jednego rymu i to tak, kurde, bezczelowo brzmi strasznie.

No, werba type beat, co? Takie słoduszki, nie? I to wiesz, to... Znaczy, spoko beat, ale taki, kurde, hiphopologenny trochę. Ale nie, produkcyjnie mi się podoba bardzo płyta. On dobrze na nich leci. Fajnie, no niektóre są bardzo takie staroszkolne, agresywne, ale chyba ten, mówisz, pierwszy to Kiksner był, tak? No to chyba ten mi się najbardziej podoba. Ja się śmieję nie dlatego, że porównujesz do Farby, tylko że ja mam napisane w notatkach Urbex Type Beat. Szczególnie z Kamila Pivota, taki ten słodziutki. Mi się wydaje, że to jest taki słodziutki cukiereczek, że aż za bardzo troszkę. To nie jest zły bit, żeby nie było, bo tam wszystko dobrze brzmi, tylko no taki uroczy jest bardzo, ale no historia to bardzo fajna jest ta pierwsza zwrotka, jak tam o ojcu nawija i o tym, co on robi, tylko później jest to takie, wiesz...

No i te pierwsze trzy kawałki są takie, powiedzmy, że spoko przedstawieniem bohatera, nie? Że mamy gościa, który składa sobie rymy, jest raperem, jest gotowy na to, żeby właśnie pójść po ten sukces, mówi o tym, że kiedyś to było, ten wspominkowy kawałek skały właśnie mamy na bicie Bartasa Ignaca z Werby. Potem jest źle na Spotify'u podpisane, nie? Bo jest napisane, że jest gościnnie w nim Practice i Tetris, a tak oni są parę kawałków później. W kawałku 22 znowu mamy takie, nie wiem, nocrap samochód, jak kiedyś miał Eldo, to tu mamy to samo, tylko że według Kisiela. I tutaj znowu się pojawia motyw jakiejś tam fabuły, który ma sens, który jest nawet trochę intrygujący.

I ten storytelling jest nawet okej, tylko że potem to się właśnie zaczyna urywać wtedy i ta płyta idzie w takie strony, że są właśnie... kawałki Braga, które nie są Braga. Jest trochę grafomanii. Jest trochę takich rozkmin, które nikogo nie obchodzą. Takich rozkmin jak 22-latek ma, że on już wie wszystko o świecie, a inni nie wiedzą i on będzie mówił teraz. Tylko nic nie mówi, ale mówi, że wie. Albo takiej nadmiernej poetyzacji tych tekstów, które w ogóle nie... Kumam, o co chodzi? Rozumiem słowa. Tak jak w kawałku w pętli. O tym właśnie mówię, że tam jest nawet ten koncept taki żywiołów powiedzmy, ale są tam jakieś takie wersy, które naprawdę przesada i...