Creepy Flex: Piotr Cartman wciąga do koszmaru | Piotr Cartman x Senso - Czerń

A czy mówisz? No o tych wersjach Jimsona, które były na... Gram na czarną bootlegu, nie? To w ogóle lubię ten bootleg, lubię też między słowami i te rzeczy Jimsona z tamtych lat, to są rzeczy, do których lubię wracać, ale to gram na czarno sobie niedawno nawet ściągnąłem i sobie tam słuchałem tych rzeczy typu pierwszy raz, ostatni raz, oddychaj, nie ma Boga, no to takie kawałki naprawdę. Boga nie ma, prosto sprawa, bo gdyby był, nie stworzyłby Tuska i Kacwawa. No i wiadomo, że nie ma Boga, to jest lista magika, nie? Siemanko, tu Chory Pazimat, czyli Rap Matters Podcast. Płytą, którą dzisiaj będziemy omawiali jest Czerń Piotra Kartmana, wyprodukowana przez Senso.

Ale to nie jest dla mnie po prostu. Rozumiem. Nie jaram się. No ja, bo ta płyta wyszła QQuality slash Usmonia, nie? Braindead Familia. Więc tego Usmonia tutaj rozumiem i w ogóle on bardzo pasuje do tej wytwórni, nie? Bo jest tutaj dużo horror-coru Jest dużo takiej właśnie wywlekanej depresji, ale nie takiej smutnej, tylko takiej właśnie bardzo ekspresywnej. Morderczej. Morderczej, takiej bardziej emo, nie? To takie emo, ale w tym znaczeniu nie smutnego, tylko że pokazuje, że jest ci bardzo smutno i... Niektórzy potrzebują właśnie tak wyrażać uczucia i być takim trochę edgy i okej, w sensie nie mam z tym żadnego problemu i zakładam, że Piotr Kartman jest słuchany też przez ludzi, którzy potrzebują takiej muzyki, właśnie takiej ekspresji.

Ja nie potrzebuję po prostu. Tak, ja jak byłem smutny, to bardziej wolałem słuchać, nie wiem, smutnego rapu Bisha Eldo i kogoś, kto mi... I atmosfery na przykład. Tak, tak, dokładnie. Mówił, żeby ktoś tak na spokojnie, jak mam wyjść z problemów, a nie tak bardzo głośno. W tych czasach słuchasz Piotra Kartmana i Cage'a. Bo mi patroni każą, nie? Ty siedzisz tu kurwa z depresją i ci każą Kartmana. No ale tak jakby mam nadzieję, że to nie brzmi jakoś pejoratywnie, bo ludzie mają różne potrzeby na upychanie emocji i spoko. Tym bardziej, że Piotr Kartman jest bardzo dobrym raperem i on naprawdę posługuje się tutaj bardzo różnym flow, bo... potrafi i w taki dukany rap, i w normalny rap, i w rap, gdzie jest dużo przyspieszeń.

I... Ta ocena byłaby totalnie wybroniona. Mi się podoba, że jest jakiś i jeśli chodzi o tych raperów odsłonia powiedzmy, to tam nie każdy mi się podoba i według mnie często jadą jak takie trochę słabsze kopie. A ten jest... Piotr Kartman jest jednak deczko inny, za co go... Ja nawet nie wiem, do kogo go rapowo porównać, wiesz? Doceniam. Aha, wiesz kogo ja tu słyszałem? Ja słyszę trochę słonia i trochę jeszcze kozę. Szczególnie w tym kawałku z kozą, to on bardzo się tak jakby do niego upodania. Ale to z tym darciem japy i takim nieoczywistym flow. No to tak, ale treściowo i... Nie, brzmieniowo może też nie, bardziej z tym krzyczeniem, ale okej, no dobra, to ma jakiś tam trop, nie?

Treściowo też ma sens do Kozy, bo Koza też tak bardzo o tych filozofach rapował kiedyś, jak jeszcze nie potrafił tego zbytnio ubrać tych swoich myśli w słowa. Tutaj Piotr Kartman raczej potrafi, nie? Koza się rozwinął lirycznie później, wydaje mi się, że on teraz jest dużo lepszy niż był kiedyś, kiedy go tam wszyscy mówili, och kurwa, bo tutaj wymienił trzech filozofów w dwóch linijkach, ale jest fantastyczny, oczytany. To nie tak brzmiało, jakby sobie właśnie wymieniał wszystkich po kolei z Wikipedii. A tutaj te nawiązania właśnie Cartmana mają sens, co spoko. Ale jakoś się, no właśnie, to chciałem zapytać. Ja nie wiem, jak to ocenić. Rap nie dla mnie, ale rozumiem na dziesięć, bo ja nie potrafię czemuś takiemu oceny wystawić. Ja nie potrafiłbym... No właśnie, ja bym nie potrafił dać mniej niż 6, 6,5 na zachętę.