Wróbel: nie AfD wywołała kryzys Unii. Jest jego skutkiem

Ale może nie są, tylko może byli, bo jakby tak postudiować sobie inne i porozmawiać już zupełnie poważnie, no to AfD, która w tej chwili jest trochę inną partią, ale powstawało te kilkanaście już lat temu jako wehikuł polityczny kilku profesorów dość znamiennych, którzy właśnie podkreślali, że euro wówczas już ich zdaniem wcale Berlinowi nie służyło. I to był ten pierwsza, ta pierwsza emocja poznania AfD, To była taka nawet trochę inteligencka partia ekonomistów, którzy mówili Unia Europejska jest gorsetem, a strefa euro w szczególności dla potencjału ekonomicznego Niemiec. No, Unia Europejska może i jest gorsetem, natomiast jeśli Niemcy mają największy wpływ na Unię Europejską oraz największy wpływ na politykę Europejskiego Banku Centralnego, a mają, mimo że to nie Niemiec stoi na jego czele, no to

Na przykład pani premier Meloni, która Która utrzymuje władzę już długo, bo zaraz będzie najdłużej rządzącym premierem Włoch powojennych. Ale jakim kosztem? Musi ustępować, musi się zgadzać na różne niesuwerenistyczne rzeczy. Na przykład podobnie w Holandii było. No i zresztą w Polsce też, bo ustępstwa Zjednoczonej prawicy na rzecz Unii Europejskiej również miały miejsce, które były wymuszone czy zachęczone, że tak się wyraża, tak zwanymi realiami.

Bo Niemcy uważają, że inne kraje im podrzucają imigrantów. Między innymi Polska, dlatego też wprowadzili granicę, kontrolę na polskiej granicy i tak dalej i tak dalej, czyli krótko mówiąc nie widzą belki we własnym oku. Więc Ja bym tutaj nie panikował. Ale też nie chodzi o jakąś taką większą panikę, panie redaktorze, Marek Wróbel naszym gościem, tylko co się stanie z politem europejskim, jeżeli w Niemczech coraz większą rolę będzie odkrywać partia, która mówi, wychodzimy z dwóch ważnych polityk europejskich, ze strefy euro. I ze strefy Schengen. Czy to nie jest tak, że to jest taki widomy znak, że Unia Europejska w tym kształcie lewicowo-liberalnym, kształcie urzędniczym, w kształcie, który przebrał postać swoistej wieży z kości słoniowej, znoszącej się z Brukseli, gdzie współcześni mandaryni, nie wychodząc ze swojego złotego miasta, kształtują obraz gospodarczy kontynentu.

Sposób niespecjalnie udolny, że i we Francji spodziewany triumf całkiem niedługo, bo już w przyszłym roku Marie Le Pen, dzisiaj francuska prasa pisze wprost o tym, że dowica jest w rozsypce i że nie ma nikogo, kto mógłby zatrzymać Marie Le Pen. Chociaż to trochę inna partia niż AFD, są w innej grupie politycznej w Europarlamencie, no ale w nim, czy jak to jest wiosn AFD, to wszystko pokazuje, że projekt europejski Nie zapomnijmy o Lombardii. Ale przepraszam, te siły nie są

Nie przyczyną kryzysu Unii Europejskiej, tylko skutkiem. Unia Europejska od lat, od wielu, wielu lat, od dekad jest rządzona przez siły nie tyle liberalno-lewicowe, ile unionistyczne. Czyli tendencja do Do integracji europejskiej jest stała, oczywiście się zmienia. Angela Merkel była hamulcowym integracji, bo uznawała, że jej się nie opłaca, a z kolei Olaf Scholz przełożył Weiche i ona na razie pod rządami Friedricha Merza jest przełożona na tę stronę.

Natomiast generalna tendencja jest taka, że Na wszystkie bolączki, na wszystkie problemy lekarstwem jest jedno, więcej Europy. Zresztą raport Dragiego, który teraz podobno zyskuje nowe życie w postaci tak zwanej grupy Renu, jasno to komunikuje więcej integracji, czyli krótko mówiąc więcej państwa europejskiego i ruchy tak zwane antyeuropejskie, Uniosceptyczne czy uniorealistyczne, jak właśnie AfD czy Zgromadzenie Narodowe czy jakiekolwiek inne w Europie, są w dużej mierze efektem tego, a nie przyczyną kryzysu Unii Europejskiej.

Ja bym nawet powiedział w ten sposób, że jeśli ta prawica, jeśli będzie miała rozum, a nie będzie po prostu głupią alt-prawicą, dojdzie do władzy, to ona wręcz może ratować Unię Europejską przed rozpadem czy permanentnym kryzysem. Ponieważ jeśli nie dojdzie do władzy, to te pomysły, Federalistyczne czy też unionistyczne będą kontynuowane i wzmacniane, co doprowadzi do jeszcze większego kryzysu. Przecież gołym okiem widać, że więcej Europy nie oznacza lepszego bytu Europy. To wiemy już, że z doświadczenia, nie z jakiejś analizy mędrców, tylko z doświadczenia.

Jeśli Europa będzie się bardziej integrować, to to centrum potężne, na przykład niemieckie, będzie miało w niej coraz więcej do gadania, a ponieważ zasoby są ograniczone i ogólnie bida, no to będą się budować kosztem innych państw. Co to znaczy? Ogólny kryzys. Polityczny, społeczny i tak dalej, i tak dalej. Więc ja bym powiedział, że paradoksalnie, że ta prawica europejska, jeśli będzie miała rozum, jeśli nie zostanie kupiona czy zmuszona na przykład brakiem pieniędzy do jakiś ustępstw, to wręcz może ratować projekt europejski.

Chociaż ja akurat tutaj, jeśli chodzi o prawicę, Europejską nie jestem wcale wielkim optymistą. Widzimy na przykład deklarację pani premier Meloni, która przecież czasami o Unii mówi jakby to było jakieś nowe cesarstwo rzymskie. Czyli krótko mówiąc nadal unionizm, czy też federalizm, tylko taki rozumicielicie bardziej prawicowy. Jeśli Unia będzie jeszcze bardziej zcentralizowana, to jest różnica, czy ona będzie lewicowa czy prawicowa.

No to w takich warunkach te hasła pozostaną tylko hasłami, a Niemcy i tak zostaną potem przy euro, przy strefie Schengen jako trochę filar, ale trochę zmodernizowane, jeszcze bardziej niemieckiej Unii Europejskiej? Przy euro raczej pozostaną, a czy przy strefie Schengen to nie wiem, ale strefa Schengen i tak ledwie żyje, więc co za różnica. Mówiąc trochę cynicznie i trochę w uproszczeniu. Natomiast oczywiście ja Jestem przekonany i wiele na to wskazuje, że takie, taka na przykład AfD podejście do władzy zrobi się znacznie bardziej mainstreamowa. Nic przed wyborami, kiedy trzeba ludziom powiedzieć to, co chcą słyszeć.