Święto Nauki i Święci codzienności – Tygodniowy Kalejdoskop Kulturalny

Nawet o tych malarzach mniej znanych, a fascynujących, jak ten Calvi, o którym za chwilę powiemy dwa słowa, żeby państwa tym bardziej zachęcić do pojechania do Siedlec na wystawę. Po prostu możemy sobie, poza tym, obraz na wystawie może być punktem wyjścia do rzeczywiście podziwiania piękna obrazu. Wybranego specjalnie pod kątem tego, że w tym roku, no za chwilę, 3 października będzie 800 rocznica śmierci świętego Franciszka. Umarł w wieku 44 lat i ten święty Franciszek, który jak gdyby jest takim symbolem świętości dla nas, bo jest patronem Europy, obok niego są ci, którzy go poprzedzili albo którzy przyszli po nim i za każdym razem,

Nie szukajmy w legendzie tylko i wyłącznie prawdy. Pamiętajmy, że legenda jest rzeczywistością nieoczywistą. A więc te żywoty świętych, które niekiedy rozpływają się w rozmaitych, najrozmaitszych cudownościach, one noszą zawsze jakieś wspaniałe ziarno prawdy albo wielu prawd o świętych. A więc rzeczywiście lektura żywotów świętych jest drogą prowadzącą do tego, Żeby te obrazy, właśnie no wymieniajmy tego Andrei Potso, tego Sebastiano Conchi, czy po kolei choćby Pompeo Batoniego, czy Marco Benefiala, czy tego wspomnianego już Calviego, żeby ich obrazy stały się po prostu dla nas takim jakby punktem wyjścia do tego, żeby nieco głębiej pomyśleć o patronach, naszych patronach,

Tu wspominam, mógłbym wymieniać kościoły na Spiszu, czyli w Pieninach, gdzie też są kościoły świętego Bartłomieja z tymi atrybutami, o których mówiłem. I ten obraz, tak wybitne dzieło sztuki, właśnie tego Artysty włoskiego Pompeo Batoniego, którego dzieła są także w Polsce, o czym za chwilę powiem, on może być punktem wyjścia do zrozumienia, że albo lektura Jakuba z Woraginy, albo lektura innych autorów żywotów świętych, Mogą prowadzić do pełniejszego zrozumienia, skąd ten artyzm niezwykły u artystów, bo dodajmy jeszcze, jak Państwo zajrzycie do internetu i będziecie poszukiwali nazwiska malarza, którego nazwisko przed chwileczką wymieniłem, czyli Jakopo Alessandro Calvi.

On też namalował świętego Bartłomieja i w internecie możecie łatwo znaleźć jaką łagodną wersję tego świętego Bartłomieja, ten Calvi, którego my na wystawie mamy w postaci wizji apokaliptycznej, jaką piękną wizję ten Calvi namalował świętego Bartłomieja. A więc czy to będzie święty Bartłomiej? Czy to będzie święty Jakub? Ja byłem chrzczony w kościele w Zdunach, w kościele Jakuba Większego, ale pomyślmy, jak myślimy o takim świętym Jakubie, to przychodzi i scena transfiguracji, bo to przecież jest jeden z tych apostołów trzech, którzy są świadkami przemienienia Chrystusa na górze tabor, a więc nasze myślenie o tej wystawie, Oczywiście punktem wyjścia jest te 12 dzieł w tych dwóch salach.