Semka o planie Tuska: nie widzę innego scenariusza niż jedna lista

Rządzili polską przestrzenią publiczną w sposób zdecydowany. W tej chwili jest tak, że ta taletę Solidarności staje się w jakiś sposób kwestionowana po raz kolejny i że to co się zamknęło w roku 2005, teraz wraca. Proszę czekać. Twoja rozmowa będzie kontynuowana za chwilę. I nam się połączenie gdzieś zakończyło, to poczekamy, może uda nam się raz jeszcze z panem redaktorem Piotrem Semką połączyć tą debatę historyczną do końca, ale też z tym aktualnym Aspektem, czy właściwie warto o Solidarności pamiętać i co walka z polską obroną, odmianą komunizmu dzisiaj znaczy.

No słuchaj pan, moje wypowiedzi nie są Nierodajne, no bo ja jestem człowiekiem, który przeżył epopę Solidarności, więc jak ja widzę to z jednej strony ten taki darwinist polityczny, męcena, który z tą swoją taką milką zadowolonego siebie Człowieka, któremu udało się w życiu, mówi, no a co chodzi, to wszyscy sobie muszą, każdy o siebie, żadnych tam dopłat, tylko silni niech wyją, słabi niech zdychają, koniec tam, śmierć twoje. A z drugiej strony, gdzie widzę Brauna, który No wyraża się na przykład z pogardą o dziedzictwie Lecha Kaczyńskiego, który był człowiekiem solidarności jak najbardziej.

No to oczywiście czuje taką obcość. Ale oczywiście nie jestem naiwnym człowiekiem. Wiem, że każda epoka przychodzi z nowymi trendami. I te nowe trendy bardzo często zaczynają od lekceważenia przednich świętości. Czy naprawdę jesteśmy tak bogatym w tradycję krajem, żeby tą tradycję solidarnościową, lekkoroczką wyrzucać na śmietnik? W moim zdaniem nie. I to, że prezydent dzisiaj będzie pod bramą stoczni, aby okazać szacunek tym wszystkim, którzy tą tradycję solidarności utrzymują,

To coś istotnego. To pewnie przykład do pewnej żywotności. Górnik Solidarność nie jest dziś jakimś Zdychającym pisemkiem związkowym, którą są same nudne komunikaty z obrad Kulisy Krajowej, ku pismem, które przyciąga same najlepsze pisma po prawej stronie. Więc to nie jest tak, że ta Solidarność to już jest jakiś rupiecz po prostu. Jest związkiem, który przeżywa kryzys tak jak wszędzie. W Niemczech niegdysiejsza niemiecka centrala związków zawodowych DGB też jest cieniem własnej potęgi z lat siedemdziesiątych. Po prostu tak zmienia się struktura społeczna.

Kończą się duże zakłady pracy, bardzo dużo ludzi pracuje w domu i związki zawodowe w ogóle na całym świecie przeżywają. Ale czy to jest powód, aby sobie wycierać buzię Tą tradycją solidarności moim zdaniem nie. Dobrze, to mamy deklarację, a sądzę dla polskiej prawicy, że taka akceptacja czy nawet afirmacja PRL-u się pojawia, że to bronienie, w cudzysłowie chyba trzeba powiedzieć, dziedzictwa PRL-u przestało być domeną lewicy, a stało się w jakiejś części istotne dla części formacji polskiej prawicy. No i co mnie smuci, bo jak ja słyszę takie usprawiedliwianie Jaruzelskiego i to zawsze był taki nurt endecki, który no symbolem jego był Bolesław Piasecki, ale i też ojciec Romana Giertyna, który przecież wszedł do Rady Konsultacyjnej przy generale Jaruzelskim, Dobraczyński.