Przedstawicielka Polskiej Akcji Humanitarnej: pomoc docierająca do Gazy jest niewystarczająca

Nasz pierwszy goście, pani Joanna Lenartowicz, koordynatorka programowa na Bliski Wschód Polska Akcja Humanitarna. Dzień dobry pani. Dzień dobry. No i tak, tak jak wspomniałem na początku tego programu, dużo mówimy w ostatnich tygodniach Dziękuję bardzo. Dziękuję bardzo. który mobilizuje społeczeństwa na Zachodzie.

Ale ja chciałbym właśnie zapytać wobec tego, co dzieje się, co widzimy również w tej sferze medialnej. Jaka jest sytuacja w strefie gazy? Ponieważ troszeczkę zaczynamy się gubić, czy w ogóle pomoc humanitarna tam dociera? Jeżeli tak, w jakich ilościach? Czy jest ona wystarczająca? Myślę, że dobrze się cofnąć kilka miesięcy wstecz, żeby zrozumieć te ostatnie wydarzenia, które doprowadziły do katastrofalnej sytuacji humanitarnej, z którą mamy obecnie do czynienia. Od 3 marca do końca maja do strefy gazy nie wjeżdżała żadna pomoc humanitarna. Nie wjeżdżało pożywienie, nie wjeżdżały leki, nie wjeżdżało paliwo, a paliwo jest bardzo istotne, ponieważ większość urządzeń funkcjonuje tam na generatorach i to są i urządzenia medyczne, aparatura podtrzymująca życie i odsalarki wody.

No i oczywiście też to paliwo było potrzebne do gotowania, więc nic z tych produktów nie wjeżdżało do strefy gazy od 3 marca do prawie końcówki maja. Pod koniec maja uruchomiona została Gaza Humanitarian Foundation, czyli organizacja prowadzona przez Stany Zjednoczone we wsparciu Izraela. Ta organizacja zaczęła dystrybuować pomoc poprzez cztery punkty, z których zazwyczaj jednego dnia funkcjonowały tylko dwa. Tutaj dla porównania powiem, że wcześniej ta pomoc przed październikiem była dostarczana w 400 punktach pomocowych, więc widzimy tutaj różnicę i ta ilość tych punktów jest istotna z tego względu, że taka gęsta sieć pozwalała na dotarcie do beneficjentów i na dotarcie do osób, które najbardziej potrzebowały tej pomocy.

Jeśli mamy dwa punkty, Oznacza to, że wiele osób, które próbują dotrzeć do tej pomocy musi przebyć bardzo długą drogę, wielu kilometrów. Oczywiście pomoc była zorganizowana w taki sposób, że te osoby też stały w długich kolejkach. No i to wszystko działo się latem, czyli mamy do czynienia też z dużymi upałami. Więc po taką pomoc dystrybuowaną w tych punktach były w stanie sięgnąć tylko osoby najsilniejsze. Obecnie od 20 lipca do strefy gazy zaczęły być wpuszczane transporty organizowane przez Międzynarodowe Organizacje Humanitarne. Jednak jest ich niewystarczająco.

Żeby zaspokoić potrzeby ludności szacuje się, że potrzeba około 500-600 ciężarówek dziennie, które wjadą do gazy z różnymi produktami. Możemy szacować, bo dane są różne, ale że od tego 20 lipca wjeżdża ich około kilkudziesięciu tylko, na pewno mniej niż 100. To jest coś, co nas zwracają uwagę przedstawiciele m.in. Organizacji Narodów Zjednoczonych, że problemem jest nie tyle brak tej pomocy, brak tych zapasów, które miałyby zostać wysłane do strefy gazy, ile problem z ich dystrybucją oraz z bezpieczeństwem, które pozwalałoby... Na efektywne dystrybuowanie tej pomocy.

Jak właśnie wygląda ta kwestia dystrybucji? Czy rzeczywiście te sygnały, które o tym, że te ciężarówki jak już wjadą są natychmiast rabowane? Czy rzeczywiście, jak to wygląda? Jakie jest tło tego wszystkiego? Problemy są dwa, bo rzeczywiście pomoc jest, tylko że czeka na granicy i w większości nie zostaje wpuszczona. Więc pierwsza rzecz, która musiałaby się zadziać, to ta pomoc, którą dysponują organizacje pozarządowe, musiałaby być wpuszczona na strefę gazy. A czy to są kwestie biurokratyczne? nie są wydawane pozwolenia na wjazd tej pomocy. Więc pozwolenia, które są wydawane, to one dotyczą, tak jak mówiłam, kilkudziesięciu ciężarówek dziennie.

I rzeczywiście jest tak, że po przekroczeniu granicy, biorąc pod uwagę to, że dużą infrastrukturę, większość infrastruktury też humanitarnej została zniszczona na terenie strefy gazy, Biorąc pod uwagę to, że jest świadomość wśród osób, które są w strefie gazy tego, że ta pomoc jest tak naprawdę procentem tego, co powinno wjechać, pojawia się duża desperacja i rzeczywiście walka o zasoby. I jest tak, że większość z tych transportów, które się dzieją od 20 lipca, ona nie dotarła do punktów dystrybucji, tylko była brana bezpośrednio z tych ciężarówek. Tak, zresztą wczoraj miało dojść do tragicznej sytuacji, w której ciężarówka taka miała się przewrócić, co spowodowało śmierć 20 osób.

Kilka dni temu zginął w ten sposób pielęgniacz. W marcu zeszłego roku była informacja o tym, że taka paleta uderzyła w namiot i zabiła kilkuosobową rodzinę. Więc te zrzuty są i nieefektywne i bardzo niebezpieczne dla beneficjentów. Oczywiście nie zapewniają wystarczającej skali pomocy. A jeśli mówimy o tych punktach prowadzonych przez Gazan Humanitarian Foundation, to my wiemy, że próbując uzyskać pomoc w strefie gazy zginęło już około 1300 osób. To jeszcze zapytam o zachodni brzeg Jordanu, ponieważ zapominamy często o tym obszarze, gdzie również dochodzi do przemocy. Polska Akcja Humanitarna działa na tym obszarze. Jak tam wygląda sytuacja?

Ten czas dojazdu zespołów medycznych do konkretnej miejscowości się wydłuża. Są te napięcia na linii Izraelczyków i Palestyńczyków. I to też takie pytanie może już ogólne, ponieważ... Jak patrzymy na to, co dzieje się na Bliskim Wschodzie i widzimy przekaz medialny o ogromnych liczbach osób, które giną, palestyńczyków, no to pytanie, na ile ta pomoc humanitarna Czy to jest kropla w morzu potrzeb, czy rzeczywiście w ostatnich tygodniach szczególnie doszło do jakiejś mobilizacji i rzeczywiście są jakieś nowe kanały, aby dostarczać nam pomoc humanitarną dla potrzebujących w obliczu stale pogarszającej się sytuacji?

Wspomniałam tak naprawdę o jedynych kanałach, które teraz działają. Czyli z jednej strony ta Gazan Humanitarian Foundation ze swoimi czterema punktami i te kilkadziesiąt ciężarówek dziennie, które wjeżdżają do strefy gazy i są najczęściej, nie docierają do punktów dystrybucji. Więc mamy do czynienia z takimi realiami. Potrzebna jest lepsza możliwość wjazdu do strefy gazy, no bo tak jak już Pan wspomniał, ta pomoc jest i czeka na wjazd do strefy gazy i jesteśmy w stanie zapewnić takie podstawowe potrzeby tych mieszkańców strefy gazy. To już na koniec zapytamy się o te projekty Polskiej Akcji Humanitarnej na Bliskim Wschodzie, już poza również, poza Palestyną, Izraelem.

Mówiliśmy przed wejściem na antenę o Syrii, ponieważ tam również sytuacja jest dynamiczna. Jest to również kraj, gdzie potrzeby są ogromne. Jak wyglądają działania podejmowane przez PAH w tym kraju? My w Syrii jako Polska Akcja Humanitarna działamy znowu. Wróciliśmy tam po trzęsieniu ziemi i dzięki środkom, które udało nam się tak naprawdę zebrać od darczyńców indywidualnych dzięki naszej zbiórce działamy do tej pory. Obecnie implementujemy już z tej puli ostatni projekt, który ma na celu zapewnienie wody do tak naprawdę 25 tysięcy osób. To jest budowa stacji wodnych z solaryzacją. na północy Syrii i na pewno będziemy działać dalej, prawdopodobnie właśnie w sektorze zapewnienia dostępu do wody czy higieny.

Jednocześnie też chciałabym wspomnieć o zbiórce, która obecnie jest czynna na naszej stronie, czyli zbiórce na Palestynę, na strefy gazy, ponieważ Też rzecz, o której nie wspomniałam, bardzo ważna, to 26 lipca podłączona z powrotem do elektryczności została stacja ocalania wody na południu Gazy. Dzięki temu, że jest zasilana teraz elektrycznością, a nie działa na generatorach, które oczywiście muszą być zasilane paliwem, wydajność tej stacji wzrosła. No i mówi się, że ona obecnie może zapewnić wodę dla miliona osób, czyli i tak połowy tylko mieszkańców Gazy, no ale jest to milion osób, jeśli bierzemy pod uwagę, że zapewniamy 6 litrów wody dziennie na osobę. Problem jest taki, że ta stacja jest w jednym punkcie, nie ma systemu rozprowadzania, więc my jako Polska Akcja Humanitarna chcielibyśmy się zająć dowożeniem tej wody w beczkowozach do innych lokalizacji w strefie Gazy.