Pocztówka z Naddniestrza

Szkoda wielkiego kraju. Bardzo znamienny tytuł. Szkoda wielkiego kraju. Ten wielki kraj to oczywiście Związek Sowiecki, którego Aleksander Leibitz tak żałuje. Poster to swoją drogą niezwykła, bo to prosty chłopak ze wsi, który został żołnierzem, twardy, przeszedł twardą szkołę wojsk powietrznodechstantowych, spadochroniarzy. Po tych szczeblach kariery się wspinał, wspinał. Był w Afganistanie, był w Czeczeniu i jeszcze w kilku miejscach. No a wreszcie, proszę Państwa, odegrał kluczową rolę w historii nowoczesnej Rosji, ponieważ został wysłany do zgaszenia buntu przeciwko Puczowi, który został dokonany swego czasu w Związku Radzieckim, kiedy to Gorbaczow został odsunięty od władzy, a Jelcyn w parlamencie Rosji usiłował

Usiłował puczystów pokonać. I proszę Państwa, w tej książce jest opis ciekawy tego, nie wiem czy prawdziwy, ale ciekawy. Jak Lebiec zostaje ze swoim wojskiem wysłany i tak do końca wcale nie wie, co on ma tam zrobić. Czy on ma strzelać, czy nie strzelać, czy bić, czy nie bić i kogo bić. Jedni mówią jedno, drudzy drugie. W każdym razie po różnych perypetiach Dociera, bogoproszą, do samego Jercyna, który przeprowadza z nim rozmowę. I po tej rozmowie Jercyn staje się obrońcą parlamentu i, proszę Państwa, pucz. Upada. Gorbaczo wraca, ale już jako zupełny figurant, bo prezydentem Rosji zostaje Jelcyn, a Związek Radziecki zostanie rozwiązany.