Piotr Witt: „Czekam nadal”. O polityce historycznej i konferencji PAN w Paryżu

Witam Pana Panie Prezesie, witam Państwa. Dziś, jeśli Pan pozwoli, cofniemy się w czasie do wydarzeń nie sprzed siedemnastu, ale siedmiu lat. Należy wciąż przypominać, nasza pamięć jest krótka. Po mojej kronice sprzed dwóch tygodni pewna słuchaczka napisała do mnie mail pełen wyrzutów. Teraz Pan krytykuje kolokwium w sprawie szoła zorganizowane przez Polską Akademię w Paryżu, powiedziała z grubsza. Ale wtedy Pana nie było, żeby bronić dobrego imienia Polski. Zapadł się Pan pod ziemię. Nieprawda, proszę słuchaczki, byłem. I to jeszcze jak? W poranku Radia Wnet, w czwartek 21 lutego 2019 roku, na kilka godzin przed rozpoczęciem zapowiedzianego kolokwium, poświęciłem mu kronikę paryską.

Pan Mateusz Morawiecki powiedział 20 czerwca 2018, cytuję, podnieśliśmy świadomość o sprawie polskiej na zupełnie inny poziom. Przewrządu wyjaśnił, że nowy wymiar rozumienia sprawy polskiej odbywa się, cytuję, Przez pryzmat naszych partnerów izraelskich i amerykańskich środowisk żydowskich. Jaki jest pryzmat tych naszych partnerów izraelskich i amerykańskich środowisk żydowskich? Przypomniano nam w szczegółach podczas konferencji blisko wschodniej w Warszawie. Nasi ukochani partnerzy izraelscy i amerykańscy wyrazili wówczas je jasno. Premier Netanyahu Twierdził, że Polacy współpracowali z nazistami w dziele zagłady Żydów.

Nie powiedział z Niemcami, lecz z nazistami. Zaś nasz przyjaciel Amerykanin, Pan Pompeo, ze swej strony uzupełnił wypowiedź mówcy izraelskiego, wzywając Polskę, cytuję, by poczyniła postępy w zakresie kompleksowego ustawodawstwa dotyczącego restytucji mienia prywatnego dla osób, Które utraciły nieruchomości w dobie Holokaustu. Nie można wyrazić się bardziej jasno i precyzyjnie. Chodzi o nieruchomości. Zwracam uwagę słuchaczy, że kronikę wygłosiłem w poranku przed rozpoczęciem kolokwium. Mówiłem tak. Na dzisiejszej konferencji w Paryżu polscy uczeni rozwinął w szczegółach te wysunięte przez polityków żydowskich i amerykańskich ogólnikowo.

Na przykład pan Grosz uzupełni ogólnikowe stwierdzenie premiera Netanyahu o współpracy Polaków z nazistami, wykazując, że jak to już niegdyś stwierdził, że Polacy zabili więcej Żydów niż Niemcy. Wielu przedstawicieli, a przede wszystkim przedstawicielek paryskiej Polonii, telefonowało do mnie jako publicysty, namawiając mnie do wzięcia udziału w tej konferencji. Moje poglądy na zapowiedziane tematy są znane. Głoszę je niezmiennie od lat na falach Radia Wnet i publikowałem w Kujerze, a także jedynym wydawanym niegdyś tygodniku emigracji paryskim Głosie Katolickim. Zebrałem je później i uzupełniłem w książce Komu Polska Przeszkadza.

Wszystko to i jeszcze więcej przedkładałem publicznie pod uwagę władz polskich. Proponowałem także jako pozycji godne rozpropagowania na świecie, które uczciwie i prawdziwie przedstawiają te sprawy, dzieła napisane we Francji przez polskich Żydów, znakomitego historyka Michała Borwicza i światowej sławy profesora medycyny Mariana Apfelbauma, który w czasie powstania miał 14 lat i był naocznym świadkiem. Moje wołanie na puszczy nie obudziło żadnej reakcji polskich władz odpowiedzialnych za tzw. polską politykę historyczną. Oskarżanie Polaków o antysemityzm godzi najbardziej boleśnie w nas, w emigrantów. Pan prezes i koledzy radiowi jesteście u siebie w swojskim żywiole.

Nie ma już tego artykułu. Znowelizowana ustawa nie tylko nie każe, ale wręcz zachęca do mówienia źle o Polsce, jeżeli wypowiedzi pochodzą od naukowców. Z tym wiąże się rola Polskiej Akademii Nauk jako organizatora konferencji. PAN dostarczyło kolokwium alibi naukowego. Z drugiej strony ustawodawstwo francuskie, które bardzo surowo wszelkie przejawy tzw. rasizmu, negacjonizmu i rewizjonizmu. Z grubsza rozróżnia się 16 grup. Ale są i podgrupy, i tylko najlepsi specjaliści wiedzą za co, za jakie wypowiedzi publiczne można być skazanym, a za jakie nie.

Ale jak mówił Balzak, pokaż Polakowi przepaść, a natychmiast w nią skoczy. Pana Domańskiego z IPN-u także nie dopuszczono do głosu. Za to on i jego kolega z IPN-u zostali zganieni później przez francuską panią ministrę za to, że nie potępili, cytuję, wypowiedzi publiczności o charakterze antysemickim. Radio France Internationale, RFI, ze swej strony, które było głosem Francji na świat, potępiło zakłócanie kolokwium naukowego przez faszyzujących Polaków antysemitów. Tak więc nasi ojcowie i dziadowie zostali oskarżeni o współudział w zbrodni, a my, emigranci, o zakłócanie obrad zmierzających do ustalenia prawdy.

Jeżeli rodacy we Francji zechcą z obawy i ze wstydu ukrywać przed Francuzami swoje polskie pochodzenie, będą to zawdzięczać polskiej polityce historycznej prowadzonej przez Polską Akademię Nauk. Na wejściu po tamtej kronice zatelefonowała sekretarka dyrektora PAN-u, organizatora kolokwium, z zawiadomieniem, że mój wieczór autorski zapowiedziany od miesięcy się nie odbędzie. Pan Forycki, organizator kolokwium, natomiast w nagrodę został dyrektorem Bibliotek Polonez założonej przez Wielką Emigrację dla Zachowania Polskości. Co do zapadnięcia się pod ziemię, to także mam w moich planach na bliższą lub dalszą przyszłość.