Niemcy w ruinie? Popławski: znak zapytania coraz bardziej się kruszy

No trzeba z Trzeba podsumować to po latach, że ta droga obrana przed laty była realizowana strasznie w naiwny sposób. Chodziło o to, że była realizowana głównie przez regulacje, wymuszenia na koncernach, jakieś nowe przepisy regulacyjne, biurokratyczne. Natomiast bardzo mało było tam marchewek, jakichś nowych funduszy, form wsparcia, takich motywacji finansowych bodźców, żeby pójść w odkreślonym kierunku. Podczas gdy nasi główni konkurenci, czy to ze Stanów Zjednoczonych, czy to z Chin wybrali drogę zupełnie przeciwną. Owszem, były tam pewne regulacje, natomiast nie jakieś radykalne, natomiast były bardzo duże środki na wsparcie inwestycji w określonym kierunku. Co tu dużo, że tak powiem, gadać, nawet piewca wolnego rynku Elon Musk, no to jest firma, która wyrosła na dotacjach, czy to rządu federalnego w Kalifornii, czy rządu lokalnego w Kalifornii, czy rządu federalnego.

Najpierw Chińczycy wycisnęli Niemców jak cytrynę, czyli wyssali z nich wszelkie technologie, innowacyjność, jakość, nauczyli się tego wszystkiego od Niemców. Później, to wiemy też od samych Chińczyków, których odwiedziliśmy te fabryki chińskie w zeszłym roku, I powiedzieli, że rewolucją dla nich była Tesla. Kiedy Tesla przyszła i Musk nauczył ich, ich poddostawców, pracując z nimi bardzo systematycznie, jak robić najnowsze samochody świata. I te działania przyniosły efekt plus wsparcie ze strony rządu centralnego Chin, rządu prowincjonalnych Chin. Więc ta mieszanka powoduje mieszankę wybuchową i mamy to, co mamy. A po drugiej stronie mieliśmy koncerny europejskie coraz bardziej przyduszane niezbyt chętne do jakichś bardziej radykalnych działań, też obciążone wieloma nierentownymi fabrykami w Europie Zachodniej, z których nie jest łatwo zrezygnować, bo są tam silne związki zawodowe.

Czy... Niemcy mogą się podnieść bez reformy Unii Europejskiej? Czy to jest tak, że Berlin będzie musiał w pewnym momencie postawić wszystko, całą swoją polityczną moc na to, żeby zmienić, złagodzić część polityk europejskich, żeby przeprowadzić trzęsienie ziemi w Brukseli, bo bez tego nie uda się odbudować niemieckiej gospodarki? Mi się wydaje, że ta siła musi iść jednak z wewnątrz. Na pewno coraz częściej widzimy, że niemieccy politycy też narzekają na regulacje unijne. To jest taka nowa melodia. Nawet już się pojawia jakieś szantaże względem von der Leyen, żeby ona w końcu wzięła się na poważnie za tą biurokrację, bo ona dusi niemiecką gospodarkę. A niektórzy federalni ministrowie przyznają, że pewnych przepisów nie da się ruszyć, bo jest to tak wysterowane na poziomie unijnym, że nic z tym nie możemy za bardzo zrobić.