„Nie idziemy do chorego dziecka. Idziemy do marzyciela”

Myślę, że jednym z fantastycznych marzeń, jakie ostatnio miałam akurat okazję spełniać, było zobaczyć Islandię. I wyprawa była niesamowita, ponieważ po prostu Kuba, mój marzyciel, był zapalonym szachistą i on sobie wymarzył tą wyprawę na Islandię też po części troszkę przez to, że tam Islandia jest mocno związana z szachami. No i po prostu zobaczyliśmy większość po prostu wodospadów, pięknych miejsc, a dodatkowo udało nam się dostać na turniej szachowy, w którym Kuba wykonał pierwszy ruch, rozpoczynając tym samym pojedynek arcymistrzów szachowych. Było to niesamowicie magiczne spełnienie, a chyba drugie, które takie mi przychodzi do głowy, to była 7-letnia Edytka, która chciała zobaczyć laboratorium chemiczne i brać udział w procesach chemicznych.

Tak to poruszyło ludzi, że dostaliśmy od trzech laboratoriów propozycje. W każdym z nich Edytka była i nawet miała możliwość pracy z ciekłym azotem, a także z robieniem aspiryny. Takiej pasji nie widziałam dawno i myślę, że to jest kwintesencją tego, co robimy, że to daje dzieciakom skrzydła i po prostu nadzieję na przyszłość. A z tego, co pani też mówi, to jest tak, że generalnie ludzie mają taką potrzebę i lubią pomagać. Tak, ludzie lubią pomagać, przy czym często jest to niestety taki impuls.