Naród żąda: "Kościuszki!" AI dopomoże. Limes inferior #89

Mieszkaliśmy na ulicy imienia Tadeusza Kościuszki. Wołaliśmy się pod pomnikiem Kościuszki, więc gdzieś ten Kościuszko tak wirował, wirował, wirował. Jak naród zawołał, chcę Kościuszki, no to nagle coś się w tobie uwalnia i mówisz, dobra, to jest ten dzień. Jak usłyszałem o projekcie i potem jak się okazało, że dziękując na przykład Nikodemowi Bądźa Tomaszewskiemu, żeśmy się zdzwonili i mogliśmy się tutaj spotkać. Dziękujemy Nikodem. Też tysiące obrazów mi wyskoczyło. Co tam można upchnąć? Ty przyniosłeś taką syntetyczną biografię. Ja przyniosłem Rymkiewicza, Wieszanie. Te wszystkie obrazy takie. Rozmawialiśmy o tym. Poetycko tak przeplata. Obraz tutaj tego powstania kościuszkowskiego w Warszawie, czyli ci Działyńczycy.

Przemieszczają się krakowskim przedmieściem, spychają, wybijają tych syberyjskich grenadierów. Gdzieś tam ginie ten książę Gagarin, któremu jakiś porobek z kuźni saskiej ścina głowę. Rymkiewicz to jeszcze przeplata z tą rzeczywistością, żebyśmy sobie wyobraźli ulicę Królewską, gdzie stoją samochody, ludzie tam się denerwują na czerwonym świetle, tutaj ta głowa się toczy. To był mistrz takiego obrazu i wtedy ja sobie myślę, Kurczę, że to jest też taki materiał na AI. Tego się inaczej nie zrobi jak takimi nowoczesnymi, skompresowanymi, ale niezwykle pojemnymi narzędziami. Tak, no Remkiewicz jest absolutnie świetny, bo jest bardzo plastyczny, jest sugestywny, ale też wydaje mi się, że jest ta część tego, że to istnieje tylko w słowie.