Literatura stanu wojennego - Nieregularnik literacki - 22.02.2026 r.

Więc tutaj to co mi się podoba to jest ta wielogłosowość tej literatury. Ale, no, tak trudno powiedzieć, co zostaje, bo zaskakuje, sam byłem zaskakujący, jak dużo pozostało, według mnie, wartościowych książek. Z niektórymi konfrontowałem się pierwszy raz po wielu latach, no, wydaje mi się, oczywiście z różnych powodów, tak? Raport Zablężonego Miasta Herberta, raport o stanie wojennym Marka Nowakowskiego, wiersze, Jarosława Marka Rymkiewicza, ale także jego rozmowy polskie, ale także jednak jego ten cykl o Mickiewiczu, czyli Żmud.

Przywołał pan Zbigniewa Bujaka. Pamiętam, jak w Klubie Księgarza była premiera jego książki zatytułowanej. Przepraszam za solidarność. No po prostu to było uderzające i po prostu zupełne zaskoczenie i nie wiem jak to określić. Skandaliczne moim zdaniem. Ale chciałbym do czegoś innego nawiązać. W tym okresie, który pan profesor wziął pod lupę, bardzo drobiazgowo i detalicznie, też był wysyp tematyki historycznej. Wspomnieliśmy tutaj o zainteresowaniu Mickiewiczem, Norwidem, o Powstaniu Styczniowym. I właśnie chciałbym do Powstania Styczniowego nawiązać i w ogóle do czasów polskich rozbiorowych, bo wtedy na firmamencie naszego pośrednictwa rozbłysła gwiazda Eustachego Rylskiego. Pamiętam jego rozmowę.