Francja po finale PSG. Paryż znów płonie

Czy to jest już taki moment jakiś krytyczny, czy Francuzi, Paryżanie mają dość takich sytuacji w swoim mieście. Takie sceny się mnożą już od lat. I tak jak pani redaktor wspomniała, to z bardzo różnych okazji. Czy wyniki piłkarskie. Przecież za chwilę zaczynają się Mistrzostwa Świata w piłce nożnej. W tych Mistrzostwach Świata gra Francja, a Francja zajdzie bardzo daleko. Czyli już tutaj będzie pierwsza okazja na rozgruby. Ale będą grały też kraje Algeria, Maroko, Tunezja. I zawsze jak te kraje grają w rozgrywkach międzynarodowych, to dochodzi także do zamieszek. Te mistrzostwa świata będą postawione pod bardzo wysokim ryzykiem.

Zastrzeli młodego przestępcę w danym przedmieściu. No to są zamieszki, które potem się rozlewają na całą Francję. Tak było w 2023 roku. Przez kilka tygodni te przedmieścia płonęły. Miliard euro szkód. Czyli każda okazja tutaj może być pretekstem do rozrób i państwo jest całkowicie bezbronne, a Francuzi po prostu przyczaili się. Po prostu nie zwracają uwagi, media o tym komentują, media o tym mówią, ale to już jest element krajobrazu społecznego, to, że przedmieścia płoną i że te fale przemocy się rozlewają także do dużych miast jak Paryż. To już na Paryżanach to nie robi większego wrażenia.

Były wybory samorządowe dwa miesiące temu w Paryżu, ale ponownie z miażdżąco wysokim wynikiem wygrała Lewica. Jak powiedzieć, Francuzi mają szansę, daje się możliwość cokolwiek zmienić, ale Francuzi nie wykorzystają tej sytuacji, bo dla nich to już jest codzienność. To nie jest coś nadzwyczajnego. I oczywiście w innych krajach to może wydawać się szokujące, ale we Francji to niestety jest to już element codzienności. Jest na to jakiś antidotum? No bo co zrobić? Czy władze Paryża, czy w ogóle media we Francji mówią jaki jest antidotum? Sam pan powiedział, to są już dzieci imigrantów, to już jest kolejne pokolenie.

My byliśmy ofiarami dyskryminacji i szczykań i agresji. I na mnie na pewnych dniach napadali z krzykami, że ty coś tam Francuzy i tak dalej. I kierownictwo klubu mi mówiło, że to w mniejszości to ja muszę opuścić klub, że nic innego się nie da zrobić. I takie sytuacje się już przez cztery wieki Bardzo masowo mnożyły. Dziennikarze sportowi o tym mówili już od kilku lat, ale oskarżało się ich o raszyzm. Nawet cała książka powstała z przykładami ze świadectwami takich sytuacji w całej Francji. Ale no, nie da się nic zrobić, bo to jest... To jest młodzież francuska, ta młodzież imigracyjna jest francuska, bo to jest drugie, trzecie, czwarte pokolenie ludzi, którzy dostali obywatelstwo francuskie.