Etos kaput – prof. Justyna Melonowska – Tygodniowy Kalejdoskop Kulturalny

Tygodniowy Kalejdoskop Kulturalny. Audycja Konrada Mandrzeckiego. Audycja sfinansowana ze środków 1,5% podatku przekazanych przez darczyńców na cel szczegółowy. Fundacja Salvatti.pl wspiera media. No właśnie, sobota, sobota, piękna pogoda. Mili Państwo, naszym gościem i moim gościem i Państwa gościem jest Pani Justyna Melonowska. Po raz kolejny spotykamy się na to, żebyśmy tutaj sobie rozjaśnili świat, no bo tak bym to ujął. No i ostatnio Apologia III. Przypominam, polecam bardzo serdecznie. Na YouTubie można pisać Apologia III i zaraz wyjdzie. Wspaniałe wykłady, bardzo wiele tych wykładów, bardzo piękne.

We'll save our fares. I've a cozy little flat in what is known as old Manhattan. We'll settle down right here in town. We'll have Manhattan, the Bronx and Staten Island too. It's lovely going through the zoo. It's very fancy on old Delancey Street, you know. The subway charms us so. Kolejny odcinek

To tak jak przyniósł mi ten kurier tą przesyłkę, ustawił, zaraz firma kurierska, przyszedł mail od firmy kurierskiej, czy jestem zadowolona z usługi i gwiazdki od 1 do 5 poproszą, no to można powiedzieć, że coś takiego mniej więcej jest Oceniany nauczyciel akademicki na podstawie ankiety, która zawiera wskazania nieprawdopodobnie trywialne w rodzaju czy nauczyciel był punktualny. No mi się wydaje, że po pierwsze punktualność jest wyrazem szacunku, ponieważ szacunku dla drugiego człowieka i dla samego siebie, ponieważ jesteśmy homines temporalis, to znaczy istotami uczasowionymi. Ilość czasu, jaka jest nam dana jest po prostu bardzo skończona w tym życiu naszym.

I rzeczywiście może być tak, że na przykład wejdę na kolejne zajęcia później, zwykle nawet niczego się nie napiwszy, nie mając nawet odrobiny odpoczynku, prawda? Ale ankieta oczywiście nie wychwyciłaby tego, prawda, bo procedura nie wychwytuje tego, że coś robisz lepiej, czy że coś robisz, albo że odpadasz od jakiejś procedury właśnie dlatego, że zrobiłeś, zrobiłaś coś dobrze. Ona działa tylko w taki sposób, prawda? Ona cię zaraz oskarży. Rozumie pan o co chodzi? Gdybyśmy mieli miernik, po prostu kartę, o której wykładowca wchodzi na salę wykładową, prawda? To można by powiedzieć, och spóźnił się, no a właśnie może się spóźnił, bo jest dobrym nauczycielem, a nie bo jest złym nauczycielem, ale procedura tego nie pokaże, karta tego nie pokaże, podbicie karty tego nie pokaże.

Gdzie jesteśmy? Żyjemy w pewnego rodzaju oku cyklonu? Oko przechodzi, prawda? I ten cykl, on musi wykonać swoją robotę. I bardzo jestem ciekawa tego, ile zdrowego rozsądku w nas zostało w ludziach. Zakładam, że mamy około 30% szaleńców w społeczeństwie. Szaleńców politycznych, pewnego rodzaju, rodzaj elektoratu podatnego na pewnego rodzaju retorykę, którzy są po prostu, no jakby to powiedzieć, Jak zahipnotyzowana kobra, po prostu permanentnie gotowa do kąsania, ale chociaż bardziej przypominają mi, prawdę mówiąc, rozwrzeszczanego bachora, po prostu z grzechotką walącego. Ja chcę tę zabawkę i nie oddam tej zabawki i ta piaskownica jest moja, idźcie stąd sobie.

To ja teraz pytam panią Justynę Melonowską, jaką książkę by poleciła? Ja przypominam, ja poleciłem Sergieja Glebiediewa Rok komety z polecenia z kolei, bo to też zawsze to jest taki łańcuch właśnie poleceń. Igor Toporowski ma Alberta Camie tutaj. Tak, widziałam, widziałam. A teraz Pani Justynko, proszę bardzo. Tak, ja beletrystykę, bo to ma być beletrystyka, beletrystykę czytam wieczorami i ostatnio czytałam znowu Bright Side, a teraz czytam Pod Słońcem Szatana Bernanosa, więc jedno i drugie mogę polecić, choć powieścią życia jedną z najważniejszych na pewno pozostaje dla mnie Krystyna, córka Lawransa, Sigrid Unset i to Państwu polecam.