Radioaktywna Kultura: OLENA

Zgadzam się z tym i jest to dla mnie, tak jak dla większości pewnie artystów, muzyków, duże wyzwanie może tak powiem, ale no takie są czasy i trzeba się z tym po prostu pogodzić i znaleźć jakiś sposób na siebie też. Wróćmy do singla z Papermoon, bo to jest rzeczywiście coś nieco odbiegającego od tego, co robiłaś do tej pory. Dużo efektów, ten taki autotune charakterystyczny dla hausu, dla elektroniki. Powiedz mi, jak się czujesz w tej stylistyce, takiej bardziej elektronicznej? Niesamowicie dobrze. Poza tym to jest też taki zbieg okoliczności, dlatego że ja przez parę miesięcy chyba nawet, zanim Patryk się do mnie odezwał, słuchałam tego rodzaju muzyki.

Zresztą ja bardzo różnej muzyki słucham i takie dance'owe, troszkę house'owe klimaty bardzo mi się podobają. I miałam taką myśl z tyłu głowy, że bardzo chciałabym zrobić kiedyś taką muzykę i stworzyć takie piosenki. A poza tym jeszcze bardzo lubię śpiewać też po angielsku i pisać po angielsku i swoją przygodę z pisaniem piosenek zaczynałam właśnie w tym języku. Fajnie jest więc trochę do tego wrócić, do takich korzeni. No i idealnie chłopaki wpisali się po prostu w moje takie założenia, myśli, marzenia. No już nie mówiąc o tym, że Papermoon i cała ta Stylistyka i też założenia takie programowe, powiedziałabym, to znaczy o czym ta muzyka ma być i do czego ma nawiązywać, czyli to są takie futurystyczne klimaty, trochę nawiązujące też do takich, powiedzmy, też klimatu science fiction, jakieś takie, ja to przynajmniej tak widzę, ale też wiem, że oni też chcieli, żeby tego rodzaju była tematyka kosmiczna, takie crazy rzeczy.