31.08.2026 Uwierz w Muzykę - Szymon Tołpa

Now all that I can do is hope and pray That you'll forgive me before it's too late There's only one thing I can say

Je, je, je, je, je. Ten utwór powstał w roku 1988. Uchwycono mieszankę punkowej energii oraz sznytu poetyckiego. A jeśli chodzi o interpretację z zespołu U2, no to mamy Może znacznie mniej banku, ale wciąż sznyt poetycki połączony, no tak naprawdę, z radością. To już piąta oficjalna zapowiedź wydawnictwa 20th Century Paddy The Songs of Shane McGowan. Dużo singli, ale z drugiej strony to jest piąty utwór z ponad trzydziestu, jakie mieliśmy okazję usłyszeć. Na 9,5 i 9, a warto podkreślić, że wśród osób, wśród artystów, którzy

Postanowili rozłożyć naczyniki pierwsze i zanurzyć się ponownie w twórczości Shane'a McGowana. Znalazły się takie osoby jak Bruce Springsteen, Robert Drobkik-Murphys, Hal Zier, Johnny Depp, Johnny Mac, Tom Waits, Primal Screen czy Dead Jesus and Mary Chain. 20th Century Paddy – The Songs of Shane McGowan ukaże się już 13 listopada. A na koniec singlowego przeglądu, tylko trzy singla, ale podkreślam jeszcze raz, dzisiaj dużo albumów, zanurzymy się w najnowszej zapowiedzi Eliota Skinnera w utworze Dead Kid, gościnnie Jansen McCrae.

I was never as tall as I thought when I was younger. Not so brave and not so stable. Couldn't hold my thunder, baby wonder, meditate. But my lover swore he looked just like my old imaginary friend. I never mistaken So nice to see your face again I remember the sudden feeling of getting older I'm on morning bones now Telling stories I already told you Yet you look at me the same

To wszystko jeśli chodzi o single. Teraz przechodzimy do nowych albumów. Tych jest, tak jak podkreślałem, dużo. W tej części raz, dwa, trzy. Cztery, pięć, sześć, siedem, przy czym dwa z nich prezentowałem już w miniony piątek. Pierwszy album nie jest tym wydawnictwem, dopiero dziś sięgam po premierowe fragmenty. Mowa o czwartym krążku LA Priester, czyli sama Eastgate'a, Into The Sky. Wypróbowuję, jak możemy przeczytać na nim nowe podejście, tworząc przy tym jedną z najbardziej satysfakcjonujących muzycznie płyt w swojej karierze. Chciał tworzyć muzykę dla umysłu i ten krążek jest bardziej dla umysłu i ciała. Nagrał, żeby można było do niego tańczyć.

Wcześniej nie zrobił płyty, którą można byłoby włączyć i tańczyć do niej. Od początku do końca. Za produkcję krążka odpowiedzialny jest Alex Reid, znany szczerze jako Boys Noise i prywatnie wieloletni przyjaciel Izgierda. Nagrali zestaw precyzyjnie skrojonych popowych utworów, w których główny artysta, czyli L.A. Priest, śpiewa o miłości i wyzwoleniu otoczone pulsując elektroniką. Sięgam po dwa fragmenty tego wydawnictwa Voices i Can't Get Enough. L.A. Priest przed nami z krążka Into The Sky.

In the night, in the night

Świetnie się tego słucha, jako alternatywa dla typowych dyskotykowych playlist. Myślę, że wybór idealny. L.A. Priest, za nami dwa premierowe fragmenty z krążka Into The Sky. Can't Get Enough, a wcześniej Voices. Teraz wracam do wydawnictwa, które prezentowałem już w piątek i to w trzech fragmentach. Mowa o najnowszym wydawnictwie zespołu Interpol, This Mirror Weighs Atom. No i pomyślałem sobie, że jeszcze jeden utwór powinien się tam znaleźć, bo to naprawdę bardzo dobry krążek i udany powrót po Z tego, co ja pamiętam, czterech lub pięciu latach. Wings on Fire ten utwór postanowiłem dla was zaprezentować. Skrót płyty This Mirror Wastes On.

Potężny krążek. This Mirror Weighs the Throne. Za nami jeszcze jeden fragment najnowszej płyty zespołu Interpol Wings of Fire. Drugi powrót i ostatni w tej części audycji, chyba nawet i w całej, czyli Chrome Tyceagala. Bardzo fajny, skoczny krążek. Na pewno zupełnie inny od tego, do czego byliśmy przyzwyczajeni przy chociażby Love Rudiments. Tu warto podkreślić, że tego samego dnia artysta podzielił się epką Love Fuzz i Korciło mnie trochę, żeby sięgnąć po coś z tego mini-album, ale gdy zobaczyłem czas trwania utworów, a tych są dwa, Love Us i My Pet Guru, stwierdziłem sobie, że Poczekam, może znajdę kiedyś idealną przestrzeń na to, żeby zanurzyć się w ponad dziesięciominutowych utworach, a na razie sięgam po coś znacznie, znacznie krótszego i w miarę normalnego, jak na warunki radiowe.

Names mentioned in the video.

Not everything for sale. The dark of darkness. And every in between. We fight right beside you. If you are dead, then so are we.

Hakushi Hasegawa. To jest artystka, która łączy elektronikę z nu jazzem, czego dobrym przykładem może być wydany, wymieniony, piątek najnowszy, piąty, długo grający album Zatytułowany szczero, Honest Feeling of. Nie mamy zbyt dużo czasu, więc powiem tyle. Abstrakcja do potęgi Entei. Każdemu może się coś spodobać. Na razie sięgam tylko po jeden utwór. Grace z gościny udziała Haha and the Harpies. Szymon Tołpa.

What do you do for an encore? Dokument rejestrują występ zespołu w londyńskiej hali The O2 w 2025 roku, kiedy grupa powróciła na scenę z doskonale przyjętym albumem More. Sam Jarvis Coker wyjaśnia, że koncert to wydarzenie, podczas którego piosenki ożywiają na nowo. Na koniec pierwszej części audycji sięgam po wersję live utworu Spike Island właśnie z zeszłorocznej płyty. My się zrzeszymy po wiadomościach z Polską Muzyką.

Blues rockowy duet Woodlore, czyli Marta Zalewska, wokal i gitara basowa, skrzypce mandolin oraz Magdalena Czwojda, gitara, dobro, banjo i single Mleko. Utwór ze stanowczą deklaracją niezgody na coraz bardziej przyspieszający świat, ślepe podążenie za nowoczesnymi trendami tylko po to, żeby uzyskać chwilową uwagę ludzi. Szymon Tołpa. Legenda, jeśli chodzi o tę dziedzinę, to on działał przy słynnym utworze zespołu The Eagles, Hotel California i wielu innych kultowych nagrań.