29.12.2025 Uwierz w Muzykę - Szymon Tołpa

Przede wszystkim jest symbolika figur, masek oraz koloru złotego. Zmienił się też wydawca. Dotychczasowe albumy ukazały się nakładem Alpaca Records. W przypadku czwórki mamy do czynienia już z tym. z Mystic Production. Płytę promował m.in. single Bowie, który ma łączyć złożoność i skomplikowanie jazzu z melodycznym uniwersum muzyki psychodycznej lat 70. Ale o co chodzi z symboliką? Dlaczego płyta została zatytułowana 4? Dlaczego figury? Dlaczego maski przypominające czasy starożytnej Grecji? O tym już teraz opowie sam Piotr Chęcki. Chodziło to za nami już bardzo długo i czekaliśmy na taki moment, żeby pokierować kolorystykę troszeczkę w inną stronę w przypadku nowego wydawnictwa.

No i też są cztery, więc jak gdyby idealnie pasują do naszego właśnie konceptu. Stoi nas czterech na scenie i w zasadzie gdzieś do każdego z nas pasuje każdy z tych symboli, który właśnie określa czy to ziemię, czy to powietrze, czy to ogień albo wodę. Myślę, że wyjaśnienie zostało, że te kwestie zostały wystarczająco wyjaśnione, ale my jeszcze pozostaniemy przez chwilę przy Peterze Stanleyu Chesterze, bo tak naprawdę się nazywa Piotr Chęcki w przypadku zespołu Nen Heroin, bo w tym roku zadebiutował solowo z płycą P. Osiem utworów. Tutaj mamy do czynienia z jazzem, ale już w znacznie, znacznie mniejszym stopniu, bo przede wszystkim dominuje muzyka ambientalna, eksperymentalna, a te utwory ewoluowały przez naprawdę długi czas.

Jak długi? Oddajmy raz jeszcze głos Piotrowi. Przede wszystkim to trwało dosyć długo i te utwory ewoluowały. Czasami wyrzucałem i zmieniałem, nie wiem, 90% utworu, który już, nie wiem, poleżą sobie na przykład miesiąc albo dwa. A jeżeli chodzi o Japonię, no to gdzieś jest to tak fascynujący kierunek. Odwiedziliśmy w tym roku razem z zespołem Hinode Tapes, w którym gra Jacek Prościcki, którego sample znajdziecie właśnie na płycie P. czy Piotrek Kaliński, Akahatiwati. Mieliśmy taką fajną trasę po andergjandowych miejscówkach strony niezależnej w Japonii.

Spędziliśmy tam trochę czasu. Poczuliśmy to powietrze, mieliśmy wspaniałe jedzenie. Mogliśmy poczuć to, co Japonia ma do zaoferowania i jak... jak fascynującym kierunkiem jest to miejsce. Więc przyznam szczerze, że odkąd stamtąd wróciłem, to bardzo często zdarza mi się zatęsknić za tym miejscem i chętnie tam wrócę jak najszybciej. A skoro była mowa o Hino The Tapes, to warto podkreślić, że w kwietniu tego roku ukazał się ich najnowszy krążek ITA, ale Chęcki będzie miał ręce pełne roboty, bo... Pracuje już nad drugim albumem. W przyszłym roku ma wrócić grupa Pink Freud, więc intensywny będzie na pewno rok 2026 dla Piotra Chęckiego.

Piotr Chęcki w wydaniu solowym, tutaj podpisany już tylko jego własnym nazwiskiem, utwór Itadakimasu z debiutanckiego albumu P. Wracamy do czystego jazzu, bo przed nami grupa kosmonauci. Rok temu chwaliłem ich bardzo mocno krążek Sorry, nie tu. W tym roku powrócili, choć w mniejszym stopniu niż zazwyczaj, bo dostaliśmy... dostaliśmy epkę zatytułowaną Kumple. Tylko trzy numery, które wszystkie są podpisane imionami. Zaczęło się wszystko od Szymka, później pojawił się Eryk, a skończyło się na Xawery. Mimo, że to jest tylko epka, to czuć, że chłopaki mają duże pole do popisu i nie będę zaskoczony, jeśli się okaże, że w przyszłym roku wrócą z drugim longplayem.

Epki kumple. I znowu mamy do czynienia ze wspólnym punktem. Przy Nene Heroin wspólnym punktem był Piotr Chęski. Tak, w przypadku kosmonautów wspólnym punktem jest jeden z członków. Tymon Kosma, który w tym roku udzielał się także przy... najnowszej płycie Pauliny Przybysz, Insights, płyty składającej się przede wszystkim z wybitnych standardów jazzowych, zreinterpretowanych przez nią, ale też przez wybitnych przedstawicieli współczesnej sceny jazzowej, bo oprócz Tymona Kosmy usłyszymy też Marka Pędziwiatra, Olafa Węgiera. którzy swoją drogą niedługo się pojawią z błotem, ale z czym dokładnie o tym później, a także Krzysztof Baranowski oraz Wiktoria Jakubowska.

Z płyty Jazz Report from the Hood, kawałek zatytułowany What's the Point. Przed nami jedyna debiutantka, jeśli chodzi o muzykę jazzową, chociaż tutaj, podobnie jak w przypadku Chęckiego, tego jazzu jest trochę mniej, bo mamy też do czynienia z elektroniką. Hania Derej... I debiutancki longplay Over the World We Know, album o podróżowaniu w głąb naszej wyobraźni i odkrywaniu nowych dźwięków, o patrzeniu poza to, co znamy. Opowieść o wyobrażaniu sobie nieskończonych możliwości i patrzeniu z innych perspektyw. W tamtym okresie dla Hani muzyka była ratunkiem i sposobem na przetrwanie czasu, który był inny niż to, co dotychczas znaliśmy. Płytę promował m.in.

Producentem został Maciek Cieślak. Naprawdę fenomenalna płyta i polecam zapoznanie się z tym wydawnictwem, żeby uciec z tej ego strefy. A teraz Blauka i również drugi długogrający album pod nazwą Volta. Jak możemy przeczytać, to nie tylko muzyczna metafora zakończenia pewnego etapu i rozpoczęcia nowego rozdziału, to też zaskakujący zwrot akcji i nieoczekiwana zmiana. A właśnie z taką trudną życiową Voltą zmierzył się duet Georginy Tarasiuk oraz Piotra Lewańczyka w czasie kilku ostatnich lat tworzenia. nowej muzyki. Płyty promowały między nimi Kix, Simona, Berlin i Amsterdam, a my posłuchamy utworu tytułowego, który otwiera taką swoistą podróż muzyczną Blauka Wolta.