26.08.2026 Szantowisko - Patryk Pulikowski i Piotr Kowalewicz

Słuchasz radia UWM FM. UWM FM 95 i 9. Radio UWM FM. Uwierz w muzykę. Szantowisko. Zapraszają. Patryk Pulikowski i Piotr Kowalewicz. Myślę o Tobie, gdy w żagle dmie wiatr i na pokład spadają wciąż fale.

Tak, tak, tak. Mam nadzieję, że to nie jedyna, z którą dzisiaj trafiłeś. Dobry wieczór Państwu. Mam przekonanie, że ze wszystkimi. Patryk Pulikowski i Piotr Kowalewicz. To jest Szantowisko. Wie Pan, że to ostatnie Szantowisko? Ostatnie sierpniowe. Sierpniowe i wakacyjne. No i stąd moja melancholia. Ajajaj, tak? To Pan już tak patrzy, że tam z ptakami odchodzi. No na to z ptakami odchodzi. Już koncerty w kurteczkach, nie? Ajajaj. O tym może jeszcze pogadamy sobie. No pewnie. Jak tam w kończącym się sezonie było. Było. Było. No to nie zdradzajmy teraz, żebyśmy mieli o czym potem. No pewnie. Mówiłem, tak? Waldek Mieczkowski? Waldemar Mieczkowski. Pan kapitan zaśpiewał nam na Dzień Dobry z albumu 30 lat live. No, wiesz co, może od razu zachęcimy naszych stałych i niestałych słuchaczy, żeby odhaczali się na liście obecności szantowiskowej.

Szantowicz i Piotr Kowalewicz. Barbarossa, Barbarossa, kocha Ciebie piekło, boją się niebiosa. Barbarossa, Barbarossa, kocha Ciebie piekło, boją się niebiosa. Rudobrody rzuca rozkazy od steru. Wyrzucić za burtę martwych oficerów.

Ulepił mnie Pan, a przecież się składam z kości i krwi. Z kości i krwi, jarzma na kart i pary rąk, pary silnych rąk. To dzień, że stać się dom i co z tego mam? Im więcej mam głodu, im więcej mam lat. Nie wołać święty Piotrze, ja nie mogę przyjść. Bo duszę swoją oddałem za dłuż. Piotr Kowalewicz.

Piotr Kowalewicz. Piotr Kowalewicz. Kiedyś mnie spotkasz, lepiej z drogi mi zejść, bo byli już tacy.

Nie pytaj, gdzie są, nie pytaj, gdzie są, bo zawsze jest ktoś. Nie ten dowód, to urządzicie. Co dzień przestać, gdzie są i co z tego mam? Tym więcej mam długów i więcej mam lat. Nie wołaj, święty Piotrze, ja nie mogę przyjść. Wielkie dzięki i do zobaczenia!

Ale przyłożone zostało. Woda nam się wdarła do studia. Nogi podnosić, ratować kobiety i dzieci. Pompy odpalaj lepiej chłopie, a nie tam w telefonie grzebiesz. Ja nie grzebię w telefonie, ja przygotowuję się po prostu do kolejnego wejścia. A, rozumiem. No to ja w takim razie powiem panu, że nasi wierni słuchacze są wierni. Są, pewnie, że tak. Można na nich liczyć. Można. Pozdrawiam wszystkich słuchaczy i prowadzących. Dorota napisała, Wiolka napisała, witam prowadzących i słuchających. Ja po spacerze 9 km prowadzę odsłuch z kwatery głównej. O, pozdrawiamy serdecznie. No i Krzysiek napisał, uszanowanie meldujemy się, do Piotra na PPP, świetny performance, pełen energii, z przyjemnością słuchało się gładkich przejść zapowiedzi między utworami.

To właśnie my, po strach mórz i ocean. To właśnie my, przed nami nie ucieknie nikt. To właśnie my, zbroczone krwią deski pokład. To właśnie my, twoje najczarniejsze sny. W tej starej krypy z żywych nie widział nikt. Żagli na rejach, gdy wieje wiatr. Piotr Kowalewicz To właśnie my, po strach mórz i oceanu. To właśnie my, przed nami nie ucieknie nikt.

Obudzi Was tylko huk naszych dział. W drzazgi pękające masz Ty okna i drzwi. Ostatni obraz jaki przed oczyma masz. Piotr Kowalewicz

Piotr Kowalewicz.

Tak, dokładnie. Dokładnie tam oczekujemy. Do końca naszej audycji czekamy, a może, jeżeli się nie uda, to... To przeniesiemy na za tydzień. Przeniesiemy na za tydzień albo na Spotify'a. Albo na Spotify. Pewnie, że tak. Znaczy, kto lepszy ten pierwszy? No, najzwyczajniej w świecie. Dobrze, posłuchajmy troszkę. Szantowisko. Patryk Pulikowski i Piotr Kowalewicz.

Piotr Kowalewicz. Słuchacie Radia UWM FM. UWM FM

Piotr Kowalewicz i Piotr Kowalewicz. Piotr Kowalewicz.

Piotr Kowalewicz Wiatr zamienia lustro wody w poraną z marszczkami przestrzeń, która szumem wzywa nas do siebie.

Piotr Kowalewicz i Piotr Kowalewicz Piotr Kowalewicz.

Tak? Udało się? Tak. W czerwcu wyłączyłem, pewnie w sierpniu włączę. Na jak? Już. Podejrzewam, że wrócisz do domu i zaczniesz powoli odpadać. Nie, na rano odpadać. Odpadać. No to dobrze, to odpadajmy w takim razie. To było Szantowisko w środę. Nazywam się Piotr Kowalewicz. A ja Patryk Pulikowski. A państwo niech płyną z nami. Czy od gór dziś dwie, czy od morza wiatr? W kilcie swym idę poprzez świat. Chodź, wołają za mną w ślad. Chłopie, gdzie masz spodnie? Piotr Kowalewicz i Piotr Kowalewicz.

Wielkie dzięki i do zobaczenia! Piotr Kowalewicz. Chodź wołają za mną w szlak, chłopie gdzie masz spodnie?

Czy od góry dziś dwie, czy od morza wiatr? W kilcie swym idę poprzez świat. Chodź, wołają za mną ślad, Chłopie, gdzie masz spodnie? Gdy z portu ruszał Kliper nasz Wiej, wietrze wiej! Odpuścić bliskich przyszło nam Wiej, wietrze wiej! Już rok na morzu Piotr Kowalewicz i Piotr Kowalewicz.