24.02.2026 Uwierz w Muzykę - Michał Napiórkowski

The flames are not licking my body Won't you help me I feel like I'm slipping away It's hard to breathe My chest is a-heaving Oh, have mercy I'm burning a hole where I lay Your kisses leave me high Wielkie dzięki i do zobaczenia w kolejnym odcinku!

Melange Voices Joint to tytuł tego nagrania. Te głosy, które dołączyły to Eniola and the Zawose Queens. Ten ostatni to zespół śpiewaczy z Tanzanii. Chasing Shadows już za niecały miesiąc na sklepowych półkach w internecie, a także na naszej... Antenie. A teraz przenosimy się do Stanów Zjednoczonych, aby posłuchać wspólnej epki jakiego Lorego June, Karen Siego, a także The Alchemista, czyli wiodącego obecnie producenta ze Stanów Zjednoczonych, który, jak już informowaliśmy, od dłuższego czasu współpracuje z Eryką Badu i razem dłubią przy wspólnej płycie. Ona będzie sygnowana

Mianem duetu Abi i Alan, bo Alan to prawdziwe imię The Alchemist, a więc Abi to Eryka Badu, no ale ten krążek, jego premiera była już kilkukrotnie przekładana, ostatnio miał ukazać się w sierpniu, to się ostatecznie nie udało, no a sama Eryka Badu w znakomitej formie. Wspominałem o jej koncercie, który miałem okazję obejrzeć, wysłuchać na początku listopada w Gdyni. Świetna artystka, wciąż w naprawdę swoim tak zwanym prime time. No to wracamy do tematu, czyli do tej epki Trzech Panów, Spiral Staircases. To tytuł... Tej płyty posłuchajmy dwóch utworów.

One of the times that we picked, you know we picked. Leave out a plate with a piece of steak Make sure all the wolves is fed Every thread you made was empty Like the tip of a hollow bullet head See me with a briefcase You can guarantee that it's full of bread The sweater came in a gabardine But I took the woolen step Hands in the deep end of the bag Where all the tricks is kept Bitch try to interrupt my dance moves I don't miss a step

Before I purchase the merchandise, make sure it's open and inspected. Big wave on your security camera, the motion is detected. I'm a one of a kind diamond, you can never match the clarity. Putting digits on the boards, I'm talking about stats numerically. Playing the game hard to the max, I don't relax for therapy. I was on my way to the bank and started to laugh hysterically. Coming out smelling like fresh hundreds, I'm a magnet for sex. KONIEC!

Shit just sounds so motherfuckin' smooth. Hoppin' on boosts and shit. Sippin' the finest juice. Lowriders and shit. Five O's, grand now. Sometimes I wonder if this life really meant for me. I got the money and the fame, but is it meant for me? I used to be in a race with my own freedom. I've been through a whole lot, man you wouldn't believe it.

KONIEC! Sf90 with the chinky eyes Socket to my pocket like John Rocket Layin' low 12 on my back like John Stockett Gucci link 88 like who coppin' Just for the kid on the coup, cost $2 Make a juice and I'm on the count a couple dollars Like the Palo Santo, toss on some midnight If I ain't gettin' to it, I don't sleep right Can't stop now, gotta keep fightin'

Bardzo przyjemna, leniwie brzmiąca płyta, rap nienachalny, niezagłuszający tego, co pod spodem, a trzeba przyznać, że The Alchemist stworzył całkiem sporo przestrzeni dla panów Larry'ego June'a i Karencie'ego, aby mogli sobie poopowiadać. On już współpracował z jednym i drugim, wydając wcześniej płyty, teraz postanowił zebrać ich na wspólnym wydawnictwie, którego tytuł to Spiral Star Cases. Teraz zostając jeszcze w tradycji amerykańskiego rapu, ale sięgając już po nagranie polskiego zespołu, przypominam nagranie grupy Błoto 15 lutego. Okazała się ich nowa płyta We Remember Jay Deala. To niejako pokło się wieloletniej tradycji, aby również w Polsce, ale to jest akcja ogólnoświatowa, wspominać tego wybitnego amerykańskiego producenta rapowego, no ale także wokalistę, który żył zaledwie 32 lata.

Błoto pamięta J. Dilly, producencie, który pokolorował swoim zestawem kredek współczesny rap i odmienił go na zawsze. A teraz kolorujemy dalej, tym razem już na jazzowo, choć to będzie bardzo rockowe ujęcie. Jazz Fusion, można by powiedzieć, druga już płyta. Amerykanów z The Mesthetics, nagrana wspólnie ze znakomitym amerykańskim kompozytorem i saksofonistą Jamesem Brandonem Lewisem. Nazywa się The Face The Currency. Ukazała się w miniony piątek. The Mesthetics to, przypomnę, sekcja rytmiczna legendarnej post-hardcorowej amerykańskiej grupy Fugazi, jednego z moich ulubionych punkowych zespołów.

Tych dwóch panów, Brendona Canty, perkusisty, i Joe Lalego, basisty, słuchał za młodu Antony Pirok, który dołączył do zespołu i tak oto zawiązało się The Mastetics. No a w tak zwanym międzyczasie panowie zaprosili do współpracy Jamesa, Brendona, Louisa. I mamy dwie płyty. W związku z tym już w ich dorobku. Pierwszą panowie gościli w Polsce, nawet w Lublinie na festiwalu Inne Brzmienia, a teraz prezentują coś zupełnie nowego.

KONIEC! Trio Domestetics i James Brandon Lewis. Teraz już jako pełnoprawny kwartet, bo jak zauważyli muzycy, ten ich pierwszy wspólny krążek sprzed dwóch lat był trochę po partyzancku nagrywany, a w zasadzie w duchu jazzu. Panowie przećwiczyli materiał w trójkę, a potem dzień przed wejściem do studia zaprosili już saksofonistę Jamesa Brandona Lewisa, więc nie do końca były to idealne warunki. Teraz pracowali już w czwórkę nad tym nowym krążkiem Deface the Currency, a więc jest spójny i dojrzały bardziej niż poprzedni. Ale ja po tych pierwszych odsłuchach mam wrażenie, że ten poprzedni, bardziej dziki, był po prostu ciekawszy.

Może mi przejdzie, gdy zagłębię się jeszcze w Deface the Currency. Demestetics and James Brandon Lewis Band. Wyspy, Henoglet, jest taki zespół, który swoją nazwą nawiązuje do geografii, do historii poniekąd. Henoglet to po walijsku The Old North, czyli Stara Północ, a tak we wczesnym średniowieczu mówiono na te północne rubieże Anglii czy też południowe Szkocji. Muzycy, można powiedzieć, eksperymentują, bo to ani pop, ani folk, wszystko wymieszane w taki bardzo specyficzny, brytyjski sposób.

Names mentioned. Names mentioned. I know you're a pain, and you need someone to take the blame.

Under the affluence, but you've got it wrong. Your brain's been poisoned for so long, so long. It sounds too much like drama now.

Wielkie dzięki i do zobaczenia! The smile is a disguise Dead in a post-truth world He's got that snake oil And you want it Lathered on your gears Until it lay your fears Under the affluence Of mythical country You claim allegiance of Asgard

Under the affluence I know you're in pain And you need someone to take the blame Under the affluence But you've got it wrong Your brain's been poisoned for so long KONIEC!

To Wet Leg. Za remix odpowiada nowojorczyk The Dare, znany z naszej anteny z przebojów Girls czy All Night. A tytuł to Man Stood, czyli Groszek Cukrowy. Taki tytuł nosi ta piosenka. A teraz już czołowa kanadyjska prowokatorka, która i tytułem swojej płyty i okładką tradycyjnie już nawiązuje do seksualności, do spraw płci. Po 11 latach Peaches wydała nowy album. Oto jego fragment. Wielkie dzięki i do zobaczenia!

To Lamia Sun, artystka, która wizualnie prezentuje się bardzo oryginalnie. Długie czarne dredy, cylinder, sporo kolczyków w nosie. Jak już mówiłem, przypomina inną amerykańską artystkę, no ale głosowo to rzecz też z innej muzycznej półki. Właśnie ukazała się jej epka zatytułowana Love. Wszystkie utwory o miłości. Za nami Love Bubble, a teraz już How Do Witches Love? Jak kochają wiedźmi? I'm the witch of love. I'm the witch of love.

I'm the witch of love. KONIEC! Piosenka w tle.

Lamia Sanna, witamy na muzycznym pokładzie Radia UWM FM. Przywitamy się teraz również z kolejnym debiutującym u nas artystą. Nazywa się Kamil Wrona. Po latach tworzenia jazzu, nauki gry na fortepianie postanowił skupić się na pisaniu autorskich piosenek Kamil Wrona właśnie. Jego główne inspiracje to chociażby Zimna Fala, muzyka New Romantic, między innymi The Cure. Ale też współcześni polscy artyści typu Błażej Król czy Artur Rojek, a także pod względem produkcyjnym James Blake. To te inspiracje, o których wspomina Kamil Wrona, nowy podopieczny wytwórni i agencji bookingowej Carrot Commando, który w tym roku wyda swoją epkę.