21.10.2026 Uwierz w Muzykę - Michał Napiórkowski

Kiki. Stig Szott Morten, it's a beautiful world. The sky's gone crying on a beautiful world.

Dziś na przestrzeni tych 44 minut uważam, że ten utwór wcale nie jest taki zły, choć są lepsze. Nie tylko Six Shot Morning, ale kilka innych. Prezentowanych już przez moich redakcyjnych kolegów wczoraj i przedwczoraj. A jak odbierają ten album krytycy? No, oni są zachwyceni. 85 punktów na 100 w serwisie metacritic.com, który zbiera te różne oceny z magazynów muzycznych, tych najważniejszych, tych anglosaskich, tu zawsze podkreślam, bo nie znajdziemy tutaj oceny z Teraz Rocka na przykład. D.I.Y. Magazine dał maksymalną notę. The Guardian, który zasadniczo nie zajmuje się przecież muzyką, również dał maksymalną notę. No, mniej znane periodyki troszeczkę bardziej w stonowany sposób podchodzą do nowego dzieła Irlandczyków.

W jednym już za chwilę otrzymamy taki energetyczny, muzyczny cios, a zagrają nam dziewczyny z formacji The Baby Seals. Przenosimy się już do Anglii, do takiej bardzo ważnej miejscowości jak Cambridge, która pewnie kojarzy się głównie z uniwersytetem, który działa od XIII wieku, z zabytkami. No i z pubami brytyjskimi oczywiście. W jednym z takich pubów dwa lata temu dziewczyny założyły właśnie formację The Baby Seals. Przez dwa lata nie zdążyły jeszcze nagrać za dużo, ale w studiu już były, czego dowodem są pojedyncze nagrania. Teraz jednak właśnie w pubie postanowiły uwiecznić ten moment, moment koncertowy, aby nagrać płytę.

Występ nie był byle jaki, bo gwiazdą tego wieczoru w pubie The Portland Arms była niejaka Lydia Lange. To jedna z ikon amerykańskiej muzyki, a także ruchu No Wave, który na przełomie lat 70. i 80. powstał w kontrze do New Wave. Które szybko się skomercjalizowało. Nowa fala muzyki, no chociażby pod auspicjami blondii szybko trafiła na pierwsze strony gazet, do najpopularniejszych programów telewizyjnych. Tymczasem w Stanach Zjednoczonych w bardzo wąskim, takim post-punkowym środowisku wyrażono protest w ten sposób, że po prostu odwrócono się od tej komercji.

Powstały wtedy takie zespoły chociażby jak Sonic Youth czy Teenage Jesus and the Jacks, na czele których stała wspomniana Lydia Lunch. Ona pomimo tego, że obecnie dobiega już do siedemdziesiątki, wciąż koncertuje, a także za sprawą swojego podcastu wspiera młode zespoły. No i właśnie w Anglii koncertując, konkretnie w Cambridge, wsparła grupę The Baby Seals, dlatego też ten Album, o którym teraz mówię, nazywa się Live at the Portland Arms Supporting Lydia Lunch. Posłuchajmy trzech minut koncertowego brzmienia grupy The Baby Seals.

Most of all I like making myself high. Slowly breathing goodbye to the stresses in life and... Most of all I like it when I see myself in front of a mirror. Can't sit no where me. Most of all I like the sounds that it makes. Making circular shapes and the way that it tastes. Most of all I like it when you're driving here. Do you wanna know? Yeah. Do you wanna know? Do you wanna know? Yeah. Do you wanna know? I pray you. Wielkie dzięki i do zobaczenia w kolejnym odcinku! Most of all I like is good for my health. When I make loves to myself.

To The Baby Sills, czyli Carrie Devine, gitarzystka i wokalistka, Amy Devine, perkusistka, która również udziela się w chórkach i Kate Shore, grająca na basie, a także śpiewająca. No, to raczej nie są nazwiska, ale pseudonimy. No chyba, że rzeczywiście dziewczyny są siostrami o nazwisku Boskie. To się mogło zdarzyć, ale podejrzewam, że jednak są to pseudonimy artystyczne. Członki The Baby Sills. Życzę im jak najlepiej. Czekam na płytę studyjną, a my do studyjnego dzieła grupy Fountains DC wracamy raz jeszcze dziś. Dopamin Chamber i utwór One Man.

As graduate she told me I'd change for nobody

Do you have a genuine need to be desired? Call me up anytime that you wanna fly, yeah. Tell me you're living like someone from a song. I told you from nostalgia we would get along, yeah. Come and see me and I'll show you how to flow. Sure I will see you around somewhere down the road, yeah. Dopamine chamber just trying to kill the pain. You can't escape the feeling once you've given it a name. Dirty rest Wielkie dzięki i do zobaczenia!

Nie jest już chyba prawnikiem, tylko artystką pełną gębą właśnie wydała drugi album zatytułowany Everything Has Changed. Posłuchajmy dwóch utworów Daniel Ponder, która zadebiutuje na naszej antenie. Wasting my time Hoping he would notice me The moment he did fell down on my knees. I made him holy. I was looking for salvation in his arms. I sacrificed myself under your spell.

Hold my heart, let me cry. Now that I know Every little thing he said was a lie Every little thing, every little thing Sittin' in this car Tryin' to find a way to make a grown man cry Don't you know A payback won't heal me But he's got the feelings Feel every tear I cry

Get Out of My Life z jej pierwszego krążka Follow the Light.

Dzień dobry. Jak i ostatnio w tej części audycji zostanie zaprezentowane australijskie trio The Avalanches, które w przyszłym roku będzie obchodzić trzydziestolecie istnienia, ale dopiero czwarta płyta ukazała się niedawno.

Jej tytuł to No Bad Memories. Zespół często koncertuje, ale mało wydaje, bo ich płyty to takie, można powiedzieć, bardzo złożone produkcje. Panowie opierają się przede wszystkim na samplingu i te ich misterne utwory to rzeczywiście arcydzieła właśnie w tej kategorii. Nie wszyscy oczywiście są zachwyceni tym, co robią The Avalanches, bo dla niektórych pomimo tego, że Mamy już trzecią dekadę nowego stulecia. Sampling to wciąż kradzież, no ale oni rzeczywiście tworzą rzeczy ponadprzeciętne. Czy ten ich nowy album dorówna legendarnej płycie Since I Left You z 2000 roku. Tego jeszcze nie wiadomo.

Don't you feel nice when you're dancing? Don't you feel nice in the park? Don't you feel hot when the sun's out? Feel it in your heart, in your heart. Pretty like the sounds of the wind chimes, shining like you shine with the stars. Don't you feel pretty when you've been smiled? Feel it in your heart, in your heart.

Ale póki co przed premierą płyty Ubryk słuchamy pierwszego singla, gdzie pojawia się Amerykanin Shrapnel – The Bell of Shame. Wielkie dzięki i do zobaczenia!

Piosenka na pianinie. The bell of shame rings hollow when there's hell to pay. Word born. The bell of shame rings hollow when there's hell to pay. Ding dong. The bell of shame rings hollow when there's hell to pay. Word born. The bell of shame rings hollow when there's hell to pay.

You see glowing parts of a structure You should feel sorry no one will ever ask for Heavy feathers soaked to the bone We are not better in fact of the same code Then over the ocean guided by lines Stuck to the ceiling like a moth doing some limes Told you don't do it, it's only a dime Affected by fever, travesty of a high rhyme