20.10.2026 Uwierz w Muzykę - Nikodem Banach

Ale pewnie sporo utworów z poprzednich czterech wydawnictw również będziecie mogli usłyszeć. Teraz przechodzimy do Nagrania można powiedzieć odświeżonego. Car Seat Headrest, Teens of Denial, Joe Story. To nowa, odświeżona wersja przełomowego albumu Car Seat Headset, Teens of Denial, który obchodzi właśnie dziesiątą rocznicę wydania, ale nie jest to po prostu remaster, nie jest to zmasterowane od nowa czy zmiksowane od nowa. Zespół ponownie spotkał się w studiu ze Stevem Fiskiem, producentem oryginalnego albumu, by nadać mu nowy kształt. Zmodyfikowano teksty, zmieniono aranżację i nagrano nowe utwory utrzymane w stylistice Teens of Denial, w tym chociażby Optimistic.

Kasi Headrest i nowe wydanie albumu Teen of Denials pod tytułem Joe Story. Ale kim właściwie jest Joe? Na oryginalnym albumie Will Toledo często używał imienia Joe jako pseudonimu, nawiązując w ten sposób do Daniela Johnstone'a. Przy okazji zbliżającej się dziesiątej rocznicy wrócił do tej płyty i postanowił stworzyć dla Joe własną historię. Zaczął więc Wprowadzać zmiany, które pozwoliły ją opowiedzieć. Zespół ponownie spotkał się, jak wspomniałem, w studiu ze Stevem Fiskiem i właśnie tam ten zmodyfikowany efekt ujrzał najpierw studio, a dopiero później Światło dzienne. Zmodyfikowano teksty, aranżacje, no i sporo utworów.

Teraz sięgniemy po Joe Drives Again.

Piosenka w tle. Wielkie dzięki i do zobaczenia! A co wyjątkowe na płycie Teens of Denial Joe Story, no to właśnie to co słyszycie, że ukazały się nowe utwory, mimo że płyta zachowała dwunastonumerową strukturę.

Cały czas mamy 12 kawałków, ale po prostu doszło do zmian. W ten oto sposób, wcześniej słyszalne przez was optimistic Son na piątym miejscu zastąpiło Not What I Needed, a z kolei właśnie Joe Drives Again, czyli ten hymn, który słyszeliście przed chwilą, jest ósmy na płycie zamiast Unforgiven Girl. Tych zmian jest jeszcze sporo, chociaż sporo utworów też się powtarza. Między innymi możemy wspomnieć o tym, że The Ballad of the Costa Concordia zostało zamienione na The Revenues House, a co ciekawe jedenasty numer Connect the Dots, tytuł ma ten sam, ale podtytuł z The Saga of Frank Sinatra zmieniło się.

Song of Sacritorial. Teraz sięgniemy po utwór jednak, który pojawił się i to w takim samym, powiedzmy w podobnym stylu jak na oryginalnej płycie, czyli utwór jednocześnie z najdłuższą nazwą na całym tym krążku. Joe gets kicked out of school for using drugs with friends but says this isn't a problem. I get to know myself every weekend And I'm weak Hangovers feel good when I know it's the last one And I feel so good that I have another one

Mamy dość cholernej propagandy. Mamy dość i nim zwłonie świat. Będę stał nad tobą i śmiał się prosto w twarz. Ktoś już słucha jak kłamstw, ogarnia nas wścieklizna. Wyjdziemy wam naprzeciw pianę tocząc pyskę. Upadnie stary ład wielkich panów rasa. Rozlejemy się po mieście wielka szara masa.

Pełen energii, młody zespół z Torunia grający thrash death metal. I chcący podbić nie tylko polską, ale też i zagraniczną scenie. Odnawiając tym samym stary, dobry thrash pełen agresji, szybkich riffów i mocnych wokali. Pozostajemy przy grupie Raging on Fire, czyli zespołu warszawskiego, który niczym nieugaszone płomień łączy tradycje gatunku ze współczesną siłą i dynamiką, dostarczając koncertowe emocje. A już za chwilę czeka nas także konkurs utwór The Strider.