17.09.2025 Strefa Niepotrzebnych Słów i Dźwięków - Piotr Szauer

Już neon brzył, niebieska wyprószył pył Majestat rósł w arkadach Namarszczał brwi starożytny złoty grzymsk portalom rzęs przydawał. Selenę szła wysoko i neonów szalć. Jej biodra opinała. Tak lekko szła, że bruk jej nie mógł stać.

Wciąż tak samo napięcona W następną noc nie czekałeś na jej gest Sam w drogę jej wstąpiłeś Patrzyłeś jak przeszła mimo tłumiąc śmiech Gdy imię swe zdradziłeś Zadręczasz się, nie znałeś takich gier Więc nie umiałeś poznać Selena jest posłanką z innych sfer Wybierać jej nie można

I przepadłeś, gdy zawita Zdąży na noc podmieniona Wciąż tak samo nawiedzona Selena jest i to jej skasuje dłoń Na późny zawrót głowy Kochankom swym jak zawsze znaczy skroń Brokatem księżycowym