17.02.2026 Muzyka - poważna sprawa - prof. Krzysztof Szatrawski

Koncert składa się z czterech części Allegro Confuoco, Andante Tranquillo, Allegro i Allegro Molto. Części trzeciej i czwartej już kiedyś słuchaliśmy, więc pozostaje nam dzisiaj część pierwsza i druga. Stylistyka tego dzieła jest eklektyczna. Łączy romantyczną tradycję z atonalnością. W brzmieniu orkiestry często słychać inspiracje impresjonistyczne. Tu mocne nawiązania do Ravella. Wyróżnia ten koncert perkusyjne traktowanie fortepianu. Często porównuje się go do stylu Prokofiewa. Ta siła wyrazu, ta desperacja z jednej strony, ale też i rezygnacja, i z drugiej strony wiara, to części, które znamienują pierwsze ogniwo tego cyklu, pierwszą część utworu.

W części drugiej, w Andante, mamy spokój, który kontrastuje z tym dramatycznym, nerwowym charakterem pozostałych części. Jest to dzieło wirtuozowskie. Pełne rytmicznych, melodyjnych fragmentów. Finał, który opiera się na młodzieńczej kompozycji Mozarta jest już poza naszym zasięgiem, bo już go słuchaliśmy. Dzisiaj nie będziemy go powtarzać. Natomiast cały utwór skomponowany w 1939 roku został wykonany dopiero w 1992. Przez Konrada Richtera i Izraela Yinona. Istnieje szereg dobrych nagrań, m.in. Morica Ernsta, m.in. Igora Ardaszewa, no i Anniki Treutler, którego dzisiaj będziemy słuchać.

I ta pamięć powinna nas chronić. I to będzie ostatni punkt naszego dzisiejszego spotkania. Mówił Krzysztof Szatrawski, który też audycję przygotował, a realizacją techniczną zajął się Szymon Tołpa. Dziękujemy Państwu za uwagę, a przed Państwem dwie części koncertu fortepianowego Wiktora Ullmana. Pierwsza część Allegro Confuoco i druga część Andante Tranquillo. Dziękuję za uwagę. Do usłyszenia.