15.09.2025 Sowa przed północą - Marta Wróblewska

I'm looking for something that nobody else can see. Remember who has gone before now loaded with regret. Ostatni fragment na dzisiaj książki Cyberpunk Girls. Krystyna Hodorowska, Gabrylia Panika. Dotknąć ciemności. Sierżant Esmeralda Cortez wiedziała, że jest zdana tylko na siebie, kiedy szeregowa Tin jadąc z tyłu dostała ładunkiem od strzelca wrogów, który znajdował się teraz za żołnierkami. A nie, jak sądziły, z przodu.

Tym razem w polu widzenia wyraźnie mignęła jego sylwetka i długie rozwidlone czułki. Na widok Teremesza z ruchliwymi biczekami, które ani na chwilę nie zamierały w bezruchu, większość ludzi odruchowo cofała się z obrzydzenia. Ale szkolenia wojskowe, równie duży nacisk co na sprawność fizyczną, kładło na zwalczenie głęboko zakorzenionych lęków. Esmeralda i jej koleżanki nie zabijały nawet pająków, jeśli tylko nie były jadowite. Po prostu chwytały je i wyrzucały za okno. – Gin ty paskudo! – krzyknęła odpowiadając ogniem. Ale pocisk tylko rykoszetował, a strzelec gdzieś zniknął. Korytarze w tej części kopca nie były długie. Pewnie, żeby transport był łatwiejszy i chyba zostały wydrążone całkiem niedawno.

Esmeralda uznała, że biegnąc szybkim tempem ma szansę dotrzeć do reszty oddziału, zanim kolejni strzelcy wezmą ją na cel. Ale tuż za rogiem drogę złośliwie przecięła jej zamknięta gródź. Struktura kopca była wyjątkowo skomplikowana, złożona z wielu korytarzy, ale czasem okazywało się, że wystarczy zablokować jeden z nich, by zmusić przeciwnika do przemierzenia długiej drogi okrężnej, co bardzo ułatwiało utrzymanie obrony. Teraz przedostatni utwór i będziemy się żegnać, ale najpierw Zola Jesus i Johnny Jewel, Wise Plot, Dark Wave i Synthpop. Zimna fala emocji spotyka kinowy send. Zola Jesus śpiewa z głębi duszy, a Johnny Jewel otula ją neonowym mrokiem.