15.01.2026 Piórnik - Michał Napiórkowski

Gedeon Jerubal grał mnóstwo koncertów, kilkaset w ciągu pierwszych paru lat. potem to wszystko się gdzieś rozmyło. No a sam zespół jeszcze wracał do Polski, bo muzycy wyjechali za granicę. W 2008 roku miałem okazję zobaczyć Symeona Rutę na żywo podczas festiwalu Reggae w Ostródzie. To teraz zespół, który kojarzy się z latami osiemdziesiątymi muzyką reggae, chyba bardziej niż Gedeon i Rubal współcześnie, grupa Dab, która pomimo, że miała trzech frontmanów, trzech wokalistów, to zdaje się ma taki raczej, wizerunek ma raczej spójny. Przed laty moim ulubionym był Andrzej Zeńtrzewski, może dlatego, że przede wszystkim poznałem wersję Dabu z lat dziewięćdziesiątych.

Andrzej Krzywy, znany z grupy Demono, nigdy jakoś nie należał do moich ulubionych wokalistów, Ale po latach doceniłem tego pierwszego wokalistę zespołu DAP, autora tekstów, między innymi jednego z autorów tekstów Piotra Strojnowskiego. Jego życiorys również sprawił, że teksty zespołu DAP są nieco głębsze niż może się to wydawać na pierwszy rzut uchem.

Piotr Strojnowski przed swoją śmiercią pięć lat temu zdążył jeszcze w udany sposób wrócić z solowym projektem, ale wcześniej przeszedł przez gehenne uzależnień, samemu zresztą później zostając terapeutą, no ale w latach osiemdziesiątych, gdy śpiewał w zespole DAP, jego stylowa, mówiąc kolokwialnie, była zadziwiająca, bo Muzyk związał się z własnej woli, z środowiskiem gitowców, git ludzi i tak też wyglądał, trochę jak taki rzezimieszek. Wzbudzał raczej strach, kto go nie znał, nie wiedział, że może mieć coś wspólnego z muzyką reggae, muzyką miłości. Z Poznania, gdzie w latach osiemdziesiątych odbywał się halowy festiwal reggae i skiing, przenosimy się na Śląsk, do Gliwic, by oczywiście posłuchać muzyki zespołu Rap.