12.08.2025 Wspomnienia z Walkmana - Maciej Cieślik

Pierwszym wrestlerem, jakiego poznałem faktycznie był Hulk Hogan, ale znałem go głównie jako aktora. Pamiętam go z takich filmów jak Roki 3 czy dwóch komedii familijnych Pan Niania oraz Kosmita z Przedmieścia, których tytuły doskonale i zwięźle opisują ich fabułę. Ale pierwszym wreslerem, jakiego poznałem właśnie jako wreslera, czyli wyłącznie w roli długowłosego wojownika w ciasnych gadkach, był Bret The Hitman Hart. I miało to miejsce na długo, zanim obejrzałem pierwszą galę. Stało się tak za sprawą prawdziwego, autentycznego, niemieckiego brawo. To, że nasz tato przez jakiś czas pracował w fabryce papieru w Piechowicach, to jest też opowieść na cały odcinek.

Swój pierwszy pas mistrzowski zdobył po walce z samym Hollywood Hoganem. Ale ja opowiem Wam o jego pierwszej porażce. Było to na gali WCW Starcade w 1998 roku, gdzie walką wieczoru była walka o pas mistrzowski, w której niepokonany dotychczas Goldberg mierzył się z Kevinem Nashem, kolejną wielką gwiazdą, którą WCW podkupiło od WWF. Można powiedzieć, że Nash przyszedł w pakiecie ze swoim kumplem Scottem Hallem. I to jest w ogóle bardzo ciekawy duet. Jeszcze Wam dzisiaj chyba o nich trochę opowiem. Ale wracając do Starrcade, walka była bardzo zawzięta. Kevin Nash nigdy nie krył, że także poza ringiem nie cierpi Goldberga i uważa go za oszusta, któremu nie należy się pas mistrzowski.

Sam Nash trzymał się blisko z Hollywood Hoganem do pewnego momentu, dlatego ta animozja była jeszcze większa. Generalnie walka układała się pod dyktando Nash'a, który jest o głowę wyższy od Goldberga i znalazł sposób na okiełznanie tej jego zwierzęcej energii. Gdy Nash chciał już kończyć walkę, wrzawa publiczności dodała sił Goldbergowi i ten przejął kontrolę nad pojedynkiem. Wtedy wszystko wskazywało na to, że za chwilę obejrzymy Jack Hammera, czyli ruch kończący byłego futbolisty, ale wtedy na ring wbiegła grupka przeciętnych zapaśników będących w sojuszu z Nashem. Były to takie NPC-ty, dzisiaj byśmy powiedzieli. Wiadomo było, że coś się kroi, że kroi się coś dużego.

Jezus, ten kawałek jest tak męski, że aż mi broda urosła o 4 cm. No to na zakończenie pomówmy może trochę o moim ulubionym duecie rzeziemiaszków. Choć muszę zaznaczyć, że jako dzieciak po prostu ich nie znosiłem i zacząłem ich doceniać dopiero z perspektywy czasu, gdy nieco lepiej zrozumiałem na czym te całe show polega. Kevin Nash to grubo ponad dwumetrowy kolos o sylwetce przedwojennego kulturysty, którego znakiem rozpoznawczym były długie blond włosy. Myślę, że tych włosów mogłoby pozazdrościć mu spokojnie 80% kobiet na świecie. Wpiszcie sobie w wyszukiwarkę Kevin Nash i sprawdźcie jego zdjęcia z lat 90. To zrozumiecie, o czym mówię. Kevin reprezentuje bardzo szeroką grupę społeczną, a mianowicie facetów, którzy gdyby nie kolano, to zostaliby legendami koszykówki.

w 1983 roku w obronie własnej co prawda, ale zastrzelił człowieka, który go napadł z bronią w ręku. Scott zdołał odebrać mu pistolet, ale nie zatrzymał się tylko na tym i oddał śmiertelny strzał w głowę przeciwnika, za co nie został skazany, ale prześladowało go to do końca życia. Problemy alkoholowe przekładały się na jego relacje z kobietami, przez które wielokrotnie oskarżany był o zachowania agresywne i często zamykany do więzienia. Uzależnienie od alkoholu i leków mocno odbiło się na jego zdrowiu i bardzo utrudniało mu regularne występy na arenach. Koledzy oczywiście próbowali mu pomóc, zwłaszcza Kevin Nash, ale z czasem jednak wszyscy dookoła zrozumieli, że Hall ma bardzo poważne problemy i budowana z mazoją od lat 80. kariera właściwie zakończyła się w roku 2001, gdy WCW przestało istnieć.