11.09.2026 Elektroniczne podróże - Michał Piasecki

Mamy piątek, kilka minut po godzinie 21 zaczynamy elektroniczne podróże na falach Radia UWM FM. Ja nazywam się Michał Piasecki i tradycyjnie zapraszam was na dwie godziny z muzyką elektroniczną. Dzisiaj przepłyniemy sobie zarówno przez nowości, ale zajrzymy też do klubowej klasyki. Przede wszystkim skupimy się na nowym albumie Joachima Szpita. To jest człowiek, który nie próżnuje, który tak naprawdę każdego roku wydaje kilka nowych krążków i także w ostatnich tygodniach ukazała się kolejna jego kompilacja. Zapowiemy także nowy album Bonobo, ponieważ pojawiły się już dwa pierwsze utwory, które promują ich najnowszy krążek.

Natomiast Björk też często wykorzystywała właśnie poezję w swoich utworach i tam zawsze dosyć fajnie to grało. Drugi utwór, Drift. Tutaj już mamy bardziej połączenie takiej klubowej energii, ale też mimo wszystko dosyć jest to emocjonalna muzyka. Nie są to jakieś takie bęgery do grania o 4 nad ranem. No i cóż, zapoznajmy się z tym albumem, a pewnie do innych utworów zajrzymy w przyszłym tygodniu, kiedy znajdę trochę czasu, żeby się zapoznać z resztą albumu. A przede wszystkim ciekawi mnie to, że znajdziemy tam również język japoński, czy też jakieś sample z języka irańskiego. Jestem bardzo ciekawy tego wszystkiego, co na tym krążku się znajdzie.

We are brown and pink and beige and purple. We are tan and blue and white. Wszedłem na Siedem Światów i stopiłem w każdym kraju i widziałem wyjątki świata, ale jeszcze nie jednego wspólnego człowieka. Wiedziałem 10 000 kobiet, które nazywają się Jane, czy Mary Jane, ale nie widziałem jakichś dwóch, które naprawdę były podobne. Człowieki są inne, choć ich funkcje są inne. I kochacze myślą o całkiem innym myśleniu, w trakcie siedzenia rąk. We love, we lose in China. We weep on England's moors. We laugh and lie in Guinea.

No tak, Sarę da Veci już nie raz wam grałem w elektronicznych podróżach, chociaż jest to muzyka, która często do elektroniki troszkę odbiega. To jest trochę taki sakralny minimalizm, dużo takiego organowego dźwięku, bo na wszelkiego rodzaju instrumentach organowych Sara da Veci gra doskonale, ale w to wszystko jest bardzo często właśnie są wplecione takie przestrzenie ambientowe, dronowe czy też eksperymentalne i to wszystko tworzy naprawdę fantastyczne Połączenie. W porównaniu do tych albumów, które słuchaliśmy przed chwilą, no to będzie to zupełnie inny rodzaj wydawnictwa, niż wcześniej omawiane Omen czy Blended. Tutaj mamy właśnie taki typowy minimalizm, muzykę organową, też muzykę chóralną.