11.02.2026 Uwierz w Muzykę - Michał Napiórkowski

Tych nawiązań do spraw istotnych na płycie URG jest wiele. W końcu tytuł płyty odnosi się do pewnego brzydzenia od razu, a więc pewnie też do stosunku muzyków do tego, co na świecie się dzieje. Ale żeby nie było zbyt intensywnie i hałaśliwie, to teraz robimy pauzę. Sięgam po najnowsze dzieło Jacoba Allena, znanego jako Puma Blue. On, taki jaki Pussyfair w miniony piątek wydał nowy album. Posłuchajmy dwóch fragmentów książka Croak Dream.

Zajezdnia Trolejbusowa Jeszcze nie wyrobiłem sobie zdania czy najnowszy trzeci już długogręcy album Pumy Blue Croak Dream jest równie dobrze jak jego najlepsze dzieło Holy Waters.

Niemniej jednak prace nad wyrobieniem sobie jakiegoś zdania W zeszłym roku Puma Blue zaskoczył wydając utwory akustyczne, które pomimo tego, że były podobnie jak cała jego twórczość dosyć mroczne, oniryczne, to jednak ze względu na brzmienia i charakter tych akustycznych kompozycji bardzo jednowymiarowe, by nie powiedzieć nudnawe. Teraz jednak Jacob Allen, czyli Puma Blue, postanowił pracować w inny Sposób sam Pat Davies, to jego partner, współproducent tego krążka, z którym użyto techniki kolażu. Sięgnęli panowie po jakieś demówki, niezobowiązujące wcześniejsze nagrania Jacoba Allena i stworzono z nich właśnie taki bardzo interesujący, zwłaszcza fanów Trip Hopu czy grupy Portishead, współcześnie jednak brzmiący

Muzyczny kolaż o nazwie Croke Dream. Pytanie, jak to zostanie potem zagrane na żywo, bo przecież Puma Blue ma świetny zespół, a z nim już 18 maja pojawi się w Warszawie. Do Croke Dream chyba jeszcze będę wracał, a teraz duet międzynarodowy z Polką w roli głównej. Posłuchajmy. Matt Towna i Holy Holy, bo tak nazywa się ten artystyczny konglomerat.

Dziękuje za oglądanie! Jeżeli twórczość Puma Blue w jakiś sposób koresponduje z trip-hopem, to dokonania tego duetu wprost czerpią z złotej ery trip-hopu, czy czasów, kiedy na listach przebojów królowali Portishead, Mudtown i Holly Holly. Ten duet już teraz premierował na 95,9, Holly Holly, To Ewa Baran, kompozytorka, pianistka, basistka i wokalistka, znana z projektów, których ja nie znam, ale wymienię z notki prasowej.

Noce, MSM czy Burn, związana również z wytwórniami hiszpańskimi i włoskimi. On, czyli Matt Town, to Doug Jones ze Stanów Zjednoczonych, producent, który czerpie z kultury diggingu, czyli wygrzebywania różnego rodzaju płyt winylowych o różnych brzmieniach i łączenia tego w jeden interesujący miks. To wszystko oczywiście Duszne, oniryczne. Używałem już tych określeń w kontekście Puma Blue, ale jest zdecydowanie pewne podobieństwo pomiędzy ich produkcjami. Myślę, że jeszcze do ich wspólnej epki Mattown i Holly Holly Till I Willed wrócę.