09.10.2026 beatblock - Michał Frysiak i Filip Kwiatkowski

Była to scena, która właśnie szła z tym nurtem indie, która pokazywała ten nurt indie. Electro Clash był takim odjechanym indie, takim też dance punkowym graniem, które naprawdę wówczas było ultra świeże. No i znowu, znowu powraca właśnie pod tym pod gatunkiem Hyper Clash w dzisiejszych czasach. Więc za nami Peaches, a przed nami MLH od Fischer's Spoonera.

It's 2 a.m. and she's out there In a sheer white dress wearing last night's makeup All coquettish in the pictures with the flash on Worships Lana Del Rey in her AirPods, yeah She's in her mid-twenties, real intelligent Hedonistic with the gravel drool and dead eyes You say she's anorexic and you heard she likes when people say it Think you already know it, but you don't This one's for all my mean guys Napisy by Michał Frysiak

Napisy by Michał Frysiak i Filip Kwiatkowski I dochodzimy do momentu, kiedy tak naprawdę Hyper Clash nam się już tutaj wytworzył, bo z utworów, które wcześniej omawialiśmy, jednak była ta łatwy podział Electro Clashu z Hyper Popem, a teraz już wchodzimy w tak naprawdę pełne połączenie tych brzmieni. Przed nami Frost Children z utworem Flatline.

I now I'm always, always again. Słuchacie audycji Beat Block w Radiu UWM FM poświęconej gatunkowi, którym jest Hyper Clash, połączenie właśnie Hyper Popu z Elektro Clashem.

Jak ta twórczość ma się prezentować, idealnie oddają wizualne aspekty właśnie okładki, no bo ta okładka do tracku The One, o którym mówimy głównie, no to właśnie pokazuje nam, jak taki amatorski edit z 2010 roku, gdzieś na jakiejś Xperii zrobiony i to dodaje temu na pewno zdecydowanie uroku. A co jeszcze ważne, to jednak jak ten utwór się rozwija właśnie w tym bardziej electro-clashowym Kierunku, gdzie ten syntezator przedziera się od lewego do prawego kanału i w takim najbardziej ekstatycznym uniesieniu ten utwór przedstawia. No, to również bardzo ważne, że to połączenie, hyper clash, to właśnie często pojawia się ten rozdzierający syntezator, nieraz taki brzmiący surowo.

Przede wszystkim brzmiący surowo, mający brzmieć surowo. Tak, tak, któremu zawsze towarzyszy takie emocjonalne uniesienie w utworach. To też bardzo ważny element właśnie hyper clashowej estetyki. Dzięki za oglądanie!

Zdecydowanie. Spokojniej by się spało, a przed nami odkrycie, przynajmniej moje. Nina Giraci, tak się chyba to czyta, chociaż nie jestem do końca przekonany, dziewięć lat temu napisała na reddicie post o tym, że jest siedemnastoletnią producentką właśnie tego typu beatów, tych hyper clashowych, chociaż wtedy się to tak nie nazywało. Bardziej hyper popowych czy electro clashowych. Dokładnie. I jednym z najpopularniejszych pytań tam było, w związku z tym, że Nina pochodzi z Australii, czy stoczyła kiedyś walkę z kangurem. Odpowiedź była, że walki może nie, ale została raz kopnięta i ma nadzieję, że nigdy się to nie powtórzy.