08.12.2025 Uwierz w Muzykę - Szymon Tołpa

They've got time and no money Oh, money and no time I'm just another boy Trying to walk the line Through the smoke that's in the city All the wind that's in the pine Is anything truly yours? Is anything really mine?

Oh, is anything truly yours? Is anything really mine? When you're dragged up a hill And thrown down the other side There's a turning of the times And a turning of the tide I still have this creeping feeling That I've never trained When you dragged up a hill Thrown down the other side Oh

I no money, oh money and no time I'm just another boy Trying to walk the line Through the smoke that's in the city All the way in the town Is anything truly all? Is anything... Is anything truly all? Is anything... Is anything truly all?

Is anything... Nie tak dawno, w sensie nie tak dawno, w połowie wakacji można powiedzieć, duet Big Special w składzie Joe Higgin, Hello Melanie wypuścił album numer dwa w jej dorobku pod nazwą National Average, czyli... przeciętna krajowa, ale panowie nie zwalniają tempa. Nie tak dawno pojawił się single Plaintiff Native, a teraz mamy do czynienia z kawałkiem zatytułowany Dragged Up a Hill and Turned Down the Other Side, w którym uwydatnia pełen emocji wokal Joe Hickey na i odsłania łagodniejszą stronę.

KONIEC! Dzięki za oglądanie! To był projekt pod nazwą The Crying Nudes.

Nie bez przyczyny mówię, że zespół, o którym niewiele wiemy, bo w zasadzie ciężko określić co i jak. Wiemy na pewno, że to jest poboczny projekt Dina Blunt, a Dean Blunt może być Wam znany albo od strony raperskiej, albo od strony... biznesowej, bo to on jest właścicielem wytwórni World Music, który dał światu takie zespoły jak Bar Italia, który w tym roku wypuścił świetny krążek Some Like It Hot, ale my nie o tym, tylko o projekcie The Crying Nudes, bo to jest projekt na tyle zaskakujący, że wydaje muzykę od 2023 roku i w zasadzie tyle. A utwór, którego słuchaliśmy przed chwilą, został zatytułowany Joyride.

Zaledwie rok po premierze ostatniej płyty Muscle Shoals, holenderska grupa The Wolf, która gra klasycznego rocka, prezentuje... No właśnie, teoria mówi, że epka, sądząc po liczbie utworów, a praktyka... że jednak longplay, bo niektóre utwory trwają naprawdę długo. Mogę wymienić na przykład Fire and Brimstone, Hawk Frog, I Walk on Gilded Splinters. To są w zasadzie trzy utwory połączone w jedno. A mowa o płycie Fuego, płycie, która ukazała się wyjątkowo nie w piątek, tylko w czwartek i to jest krążek, w którym możemy znaleźć kowery klasycznych nagrań rockowych i...

możemy znaleźć też nagranie z gościnnym udziałem. W tym wypadku jednej z legend współczesnej muzyki bluesowej Joe Bonamasi w utworze The Fan. Być może jak będzie jakaś okazja, to po ten utwór sięgnę. A na razie słuchaliśmy przed chwilą kawałka Fire and Water, ogień i woda, no to trzeba wcisnąć gaz do dechy, bo przed nami Faster and Faster. Raz jeszcze holenderska grupa The Wolf.

No to osiągnęliśmy chyba już maksymalną prędkość za sprawą holenderskiego zespołu The Wolf i utworu z płyty Fuego, Faster and Faster. A teraz pierwszy z trzech powrotów w dzisiejszej audycji, Melodysję Kochember. Mówiłem trochę na temat wydawnictwa Unclouded w piątkowym wydaniu audycji, no i chciałbym podzielić się swoimi opiniami, swoimi wrażeniami. No to jest album taki w miarę przyjemny, w miarę lekki, Nie uczuwam tutaj w ogóle ciężkości, zarówno w singlach, które tę płytę zapowiadały, jak i w ostatecznych materiałach. To jest wydawnictwo, które idealnie się sprawuje do, może nie do cominga, ale do domowych czynności, że tak powiem.

A my słuchamy jeszcze dwóch utworów z tego wydawnictwa. The House That Doesn't Exist i Flowers Turn Into Gold.

Oj, chcielibyśmy, żeby kwiaty czasami zamieniły się złoto, ale to nierealne. Przynajmniej na chwilę obecną. Flowers turning to gold, a wcześniej The Hells That Doesn't Exist. Za nami kolejne dwa premierowe fragmenty najnowszej płyty projektu Melody Prochet pod nazwą Melodies Eco Chamber, a płyta nosi tytuł Unclouded. Czas na drugi powrót i z Francji przenosimy się do Wielkiej Brytanii. Saturday Sun is going down Boarded windows haunt This nothing town So we walk Under headlight glare In another life We're in Times Square

We use the fading light to be faceless Surrounded by footsteps, hear their applause When the late night ends I don't wanna go home In the arms of friends I only wanna hear you talk to me Just talk to me Would you talk to me I only wanna hear you talk to me Just talk to me Would you talk to me I only wanna hear you When the late night ends I don't wanna go

Saturday, when we became like those actors Stood up on the stage We used the fading light to be faceless Surrounded by footsteps, hear their applause When the late night ends I don't wanna go home In the arms of friends I only wanna hear you talk to me Just talk to me, would you talk to me I only wanna hear you talk to me Just talk to me, would you talk to me I only wanna hear you

Sobota. Już minęła, ale następna dopiero za pięć dni, więc na spokojnie można jeszcze poczekać. To był Tom Smith, kolejny premierowy fragment debiutanckiego, solowego albumu Frontmana grupy Editors, którą kojarzymy też z działalności w duecie. Z Burroughsem. Krążek zatytułowany został There is nothing in the dark that isn't there in the light. O tej płycie opowiadałem odrobinę w audycji Uwierz w muzykę, bo nie było zbyt dużo czasu, więc przyszła pora na dalszą część. To jest materiał, który... jest w pełni minimalistyczny. Delikatne, ciepłe i szczere piosenki, które tworzą idealne tło do zimowych refleksji i chwili wyciszenia.

A gdyby tego było mało, to ten artysta zagra na żywo. I do tego u nas w Palladium w Warszawie 23 marca. Trochę czasu upłynie, ale myślę, że warto. A my sięgnijmy po ostatnie premierowe fragmenty. Endings are breaking my heart i Northern Line. The band leaves, the encore fades Losing light as the seasons change One last drink, it's time to pay Move on Grey's knees in the hole in your sock Wilted flowers on the table top

The final breath, be brave, be strong Move on, move on, move on Endings are breaking my heart Endings are breaking my heart Always a dream at the start Endings are breaking my heart This shell of a man still has hope Counting stars lump and throw And all the living things move on So move on, move on, move on Endings are breaking my heart Endings are breaking my heart

Always a dream at the start Endings are breaking my heart Holding the moments of grace Tell me they won't lose their trace Now silence is up with the lock And endings are breaking my heart KONIEC

Endings are breaking my heart Endings are breaking my heart Always a dream at the start Endings are breaking my heart Holding the moments of grace The days were just rolling today Now silence is up with the law Endings are breaking my heart

Endings are breaking my heart Late at night in the city I was never lost I was never lost And I wonder Do I wanna go back? 3 a.m. in the city There's a friend of mine on the northern line And I wonder if I wanna go back I was waiting for a conversation It was never long, it was never long Walls are soaking with the condensation

I still feel the same I was waiting for a conversation It was never long It was never long When it's time to take this to the pavement Did we become the faces we stand among KONIEC!

North and Line, a wcześniej Endings Are Breaking My Heart, to były ostatnie premierowe fragmenty, jakie miałem dla Was do zaprezentowania z najnowszej, w zasadzie debiutanckiej, solowej płyty Thomas Smitha. Pod tytułem tak długim, że przeczytam raz jeszcze. Być może po raz ostatni, a być może nie, bo jeszcze podsumowanie. There is nothing in the dark that isn't there in the light. A gdyby ktoś się zastanawiał, czy grupa Editors pracuje nad czymś nowym, to... Mogę potwierdzić, że tak, Editors pracuje już nad ósmym długogrającym albumem, ale na razie wiemy tylko tyle, że są prace? I w zasadzie nic więcej. Wrócę jeszcze do wydawnictwa Memento Mori Mexico City, czyli albumu koncertowego grupy Depeche Mode w składzie Dave Gunn oraz Martin Algorl.

I could wait a thousand years if you say something right We could change the whole situation We could make it right We'll survive Try to make it right We'll survive

No we signed a loaded contract Bags against the wall I wonder when all this started Do you wonder at all We could change the whole situation We could make it right We'll survive

Na radiowym zegarze mamy już 6,5 minuty po godzinie 11. Szymon Topa to druga godzina audycji Uwierz w muzykę, w której skupiamy się wyłącznie na polskich nagraniach. Tak jak zaznaczyłem wcześniej, będzie coś świeżego i będzie coś zaległego. I zaczniemy od świeżynki, bo od zespołu Easy and the Black Trees numer Restless Nights. Bezsenne noce. Utwór, który jest pierwszą i to naprawdę pierwszą zapowiedzią kolejnej płyty w ich dorobku zatytułowanej Kisses to Chaos. Premiera 27 lutego przyszłego roku nakładem wytwórni Antena Krzyku, a tutaj możemy zobaczyć, że producentem został Marcin Bors, który jest bardzo dobrze nam znany za sprawą prac z różnorakimi.