05.05.2026 Uwierz w Muzykę - Michał Napiórkowski

Siła. Wracamy jeszcze do tego albumu. Dziś oczywiście do godziny 11 same nowości, prawie wszystkie zagraniczne, nie wszystkie z kręgu muzyki brytyjskiej. No a po 11 posłuchamy muzyki artystów, którzy pojawią się na letnich festiwalach, tych wybranych, tych związanych z naszym regionem. No ale to dopiero za jakiś czas. Teraz jeszcze Fenion, zespół Nikab w nagraniu Cold at the Top. 🎵🎵🎵 🎵🎵🎵 🎵🎵🎵

KONIEC! I must never swear Who's more pious and purer than you? And I deserve it I deserve it Through the hell down in New York

Formacja The Claypool Lennon Delirium ma na koncie już więcej wydawnictw długogrających, a tu proszę. Trzeci krążek ukazał się niedawno, bo 1 maja. Jego tytuł to Great Parrot Ox and the Golden Egg of Empathy. I tu można byłoby ogłosić jakiś konkurs na bardziej przyjazne przetłumaczenie tytułu trzeciej płyty filmu. tej formacji. Wielki papugo wół i złote jajo empatii. To tak we wolnym tłumaczeniu brzmi to dosyć pokracznie, ale może ktoś będzie miał lepszy pomysł. Ja tu tylko zauważę, dodam, bo może ktoś nie wie, że The Claypool Lennon Delirium to formacja tworzona przez lidera grupy Primus, Lesa Claypalla, Shonna Ono Lennona, czyli syna Johna i Yoko, a także

Siedem lat trzeba było czekać na kolejny długo grający album tego... zespołu The Claypool Lennon Delirium. Album, który jak poprzednie dwa stanowi taki miks psychodelicznego, dziwacznego rocka z elementami progresywnych partii. Co zaskakujące, te poprzednie dwa albumy zespołu The Claypool Lennon Delirium sprzed 10 i 7 lat nie spotkały się z jakimś szczególnie ciepłym przyjęciem krytyki. Być może oczekiwano więcej po takich tuzach muzyki jak Les Claypool czy nawet Shonono Lennon. Niemniej jednak wydaje mi się, że te surowe opinie związane były z dziwacznością materiału, jego staroświeckością też chyba ta płyta też taka jest.

Moim zdaniem jest to raczej atut niż wada, ale najwyraźniej nie wszystkim się to podoba lub też niewielu się to podoba. Troll Byte, ten utwór za nami, utwór oczywiście dotyczący internetu, tego, że warto okazać szacunek innym użytkownikom, no ale Byte to oczywiście przynęta, na którą możemy się złapać, możemy też na tę przynętę złapać jakiegoś internetowego trolla. To teraz Mantra of the Manatee. To tytuł kolejnej kompozycji z płyty The Claypool, Lennon Delirium.

Utwór zdecydowanie nawiązujący do złotej ery psychodelicznego popu, końcówki lat sześćdziesiątych i tych pierwszych. Singli Pink Floyd chociażby. To The Claypool Lennon Delirium, Mantra of the Manatee. A Manatee to... czyli krowa morska i to ona chyba mantrowała w tym utworze. To teraz również przychodę licznie, ale już bardziej przestrzennie, bardziej poukładana jest ta kompozycja zespołu, który chyba nie ma aż takich ambicji jak The Claypool Lennon Delirium. Pochodzą z Portland, nazywają się Wooden Overcoat, a więc tu również wchodzi w grę dosyć dziwaczna nazwa, drewniany płaszczyk. Prezentowałem ich pierwszego singla Home jakiś czas temu.

Nazywają się The Mavs. Pochodzili z Essex. W zasadzie pochodzą, ale już tam nie mieszkają, co jest podkreślane, nie wiem dlaczego, we wszystkich notkach o zespole. Duet, jak już mówiłem, damsko-męski. Lily na gitarze i z mikrofonem, a także Louis na gitarze. Za sobą mają już ubiegłoroczne występy przed Sex Pistols czy Undertones, a więc mniejszą i większą legendą muzyki alternatywnej z Wysp. Teraz zapowiadają Business, czyli drugi album, który ukazać się ma jesienią tego roku. Disorder Wake Up to tytuł tego singla duetu The Mephs.

Wake up, wake up! Who's your enemy? Wake up, wake up! It's not you, not me! Wake up, wake up! Can you hear me? Wake up, wake up! It's not you, it's not me! Blowing up your brain, millionaires Place their blame on refuge Immigration for the downfall of the nation Distraction gathers traction Takes eyes off their inaction Killer headlines, what's the truth?

For sure it's like a phantom dance Wake up, wake up Who's your enemy? Wake up, wake up It's not you, not me Wake up, wake up! Are you hearing me? Wake up, wake up! It's not you, it's not me! This is the last time to be coming out here This is the last time to be coming out here

Nazywają się The Mephs i trzeba przyznać, potrafią mocno zaprezentować swoje muzyczne walory. A na koniec, na 7 minut przed godziną 11, zespół z Polski, choć coraz bardziej o międzynarodowej renomie, między innymi za sprawą wydawcy tej płyty, która już 22 maja ukaże się na sklepowych półkach, a Dwa miesiące później, dokładnie 22 sierpnia, będziemy mogli posłuchać jej na żywo w olsztyńskim amfiteatrze podczas Sundice Festivalu. Tak jest, Blinded 23 nadchodzi z płytą Deuterium do premiery. Zostało już 17 dni, tylko zespołu, który nagrał płytę w Sztokholmie pod czujnym okiem i uchem Davida Castillo, który współpracował z takimi tuzami metalu jak Opet, Karkas, Katatonia czy Lepros.

Wówczas zespół zagrał trasę koncertową, no i na jakiś czas zamilkł, ale wracają 22 maja, a więc w piątek za nieco ponad dwa tygodnie będzie można usłyszeć kwartet z Olsztyna w bazie. Olsztyńskim Nowym Klubie, a wcześniej mam nadzieję również rozmowę z muzykami. A teraz rozmowa z innymi muzykami, którzy już w najbliższy piątek zagrają hołd dla Boba Marleya. Choć gdy zapytałem się, czy w tym zestawie utworów, które przygotowują, znajdują się jakieś kompozycje Marleya, no to okazało się, że trzeba było głęboko szukać. The Warmers Rhythm Band również wracają. Olsztyńscy muzycy w Mikołajki minionego roku, 6 grudnia, zagrali koncert w rytmach ska i reggae.

Wtedy frontmanem był charyzmatyczny, stołeczny ska-dyktator. Odbyło się to wydarzenie w klubie KOT. Teraz z okazji właśnie rocznicy śmierci Boba Marleya, 45-tej, oddadzą hołd temu muzykowi, ale generalnie gatunkowi muzyki jamańskiej. W miksie ska, rocksteady, reggae będzie jeden utwór po polsku. No a czy zagrają Boba Marleya? To okaże się niebawem. Miałem okazję wpaść na próbę zespołu The Warmers Rhythm Band. Posłuchajcie. Co muzycy tej formacji powiedzieli, ale wcześniej utwór, który być może wybrzmi w ich interpretacji to Skunk Ranger, czyli Grzegorz Zacharewicz, kiedyś z zespołu Scouci, który pojawi się również tutaj za chwilę, bo miałem okazję z nim rozmawiać podczas filmu.

All around inna the country, inna the town where me city Do medical, too much political Some of them regulation, purely financial Use the earth emergency, them intention are article Pressure on poor people, them police are get physical Watch and look at signs and times look biblical Have you won our minds? Nowadays so critical Who them? What kind of message they must send? So much confusion about what and when Use the situation to flip poor people, them What kind of, what kind of, what kind of trend? Who them? I really, really don't know Who them? I really, really

Uwierz w muzykę Gramy próbę przed koncertem marlejkowym. Grzesiek Zacharewicz, gitara i odgłosy Paszczoł, The Warmers. Szlifujemy materiał, żeby dać z siebie wszystko już na koncercie, żeby było bardzo pięknie i powabnie. Gosia, gram na puzonie. Jest to próba przedostatnia przed naszym koncertem, odsłoną, która ma się wydarzyć 8 maja. Łukasz Budziak, instrumenty perkusyjne. Gramy szeroko pojętą muzykę rozrywkową, nastawioną na pozytywne wibracje.

Nie przyjdziesz, nie żyjesz. Strach się bać to grupa The Warmers, rhythm band złożony z olsztyńskich muzyków, jak słyszeliście, który przygotował muzyczny set z klasyką jamajską, ale też z niespodziankami. Frontmanem tym razem nie jest kadyktator, czyli Reda Haddad, ale MC Polishman, czyli Michał Żochowski, muzyk z Elbląga, ale to nie jedyna atrakcja tego piątkowego wieczoru w Cotard Barze, bo tam również Lonely Tree Sound Skład myślę, że dobrze znany również naszym słuchaczom, a także sety DJ-skie, Lary i Klo zaprezentują wszystko to, co najemajce i nie tylko najlepsze. To już najbliższy piątek, a gdyby ktoś chciał się wybrać, to już teraz mamy dla Was zaproszenie.

In the streets of Africa Producent i DJ Alfa Stepa i wokalista Naija gwiazdami. Sceny są systemowej podczas 25. edycji Ostróda Reggae Festiwalu, a na głównej scenie gwiazd bez liku, bo to i Alborosi i Da Pistols, ale tym najbardziej poważanym artystą, fundamentalnym dla muzyki jamańskiej jest bez wątpienia Winston Rodney, czyli Burning Spear. Tu w utworze Kalambus do godziny 12.00 Krzysztof