04.09.2025 Piórnik - Michał Napiórkowski

Pozostał chyba wyłącznie jeden materiał koncertowy na kasecie. Były inne zespoły, już nieco dalsze, nieco oddalające się od tej formuły. Inri, być może jeszcze dziś usłyszymy, ale w tej części Polski, nieco bardziej na północny wchód, w Lęborku konkretnie, istniał zespół Abnegare, co po łacinie to czasownik oznacza wyrzekać się czegoś lub odmawiać. No i takim właśnie albumem sprzeciwu był Wszyscy Jesteśmy Cudzoziemcami grupy Abnegare.

Większość takich ludzi jest po prostu z siebie dumna. Mniejszość protestuje, lecz ta większość ich nie słucha. Stasemowa mniejszość zniszczy rządy, nieskody i połączą się w jedności wszystkie narody. I równość weźmie górę na clepą nienawiścią. Zbratają się narody i wspólnie zawiść piszą. Zespół Abnegarek, który po sobie zostawił chyba tylko ten jeden materiał, który zresztą w 2011 roku, jak czytam w internecie, został na nowo wydany, wyedytowany na nowo, choć to charakterystyczne brzmienie zostało na szczęście.

To teraz jeszcze jeden zespół z Polski Centralnej, z Kruszwicy dokładnie. Come and Go. Zespół, który ma nieco dłuższą historię niż Abnegare, przynajmniej jeżeli chodzi o dyskografię. Dwa materiały właśnie, które ukazały się pod szyldem folkpunkowych brzmień. Oczywiście z dodatkiem reggae, to w latach 90. było nieodzowne. No ale potem zespół, który widziałem już na żywo w momencie, gdy... wykonał absolutną artystyczną, stylistyczną woltę, za co do dziś zasługuje na duże brawa, ale w ten sam sposób pozbawił się absolutnie publiczności. Zamiast grać te skoczne, folk-punkowo-regowe piosenki z takim buntowniczym przekazem, muzycy poszli w transowe duby, muzykę nawet momentami chyba z lekka industrialną, materiał izotension bodajże się nazywał,