02.10.2026 Projekt: POP - Żaneta Kulawczyk i Michał Napiórkowski
Czas na prawdziwą popową propagandę! Projekt: POP jest dla wszystkich miłośników tego gatunku, szczególnie polecany na piątkowe wieczory.
Słuchasz radia UWM FM. UWM FM 95 i 9. Radio UWM FM. Uwierz w muzykę. Projekt POP na 95 i 9 FM. You wanna talk about Madonna and Charlie?
Wielkie dzięki i do zobaczenia w kolejnym odcinku! Dzisiejszy projekt POP rozpoczynamy z numerem Dance Theory After Hours.
Madonna i Charli XJX. Numer fenomenalnie zaprezentowany podczas ostatnich VMAs. Oczywiście jest to reedycja całkiem nie tak starego, wręcz powiedziałabym świeżego utworu Dance Theory'a z ostatniej płyty Madonna Confessions II, która wyszła latem. Madonna zaprosiła do współpracy Charlie X i X. No, ale nie jest to, że tak powiem, główny powód i główny temat dzisiejszej audycji. Tak się złożyło, że nie jestem dziś tutaj sama. Zwykle ze mną jest Paweł Obrycki, który aktualnie jeszcze przebywa na urlopie. Mam nadzieję, że siedzi gdzieś na plaży i być może nas słucha. I dziś duża niespodzianka w projekcie POP jest ze mną.
My dziś troszeczkę, mam nadzieję, od tych najnowszych brzmień, gdzie pop i muzyka taneczna są zintegrowane w pełni, przejdziemy do klasyki. Popu, a więc dojdziemy nawet do Beatlesów, czyli lat 60-tych, bo w końcu to oni tak naprawdę otworzyli szeroko furtkę dla wszystkich zespołów, które po dziś dzień inspirują się czwórką z Liverpoolu. W skrócie rozłożymy sobie muzykę pop w pewnym sensie na czynniki pierwsze. To Michał jest autorem słów, że Radio UWM FM nie zamyka się na dobrą komercję i może od tego zacznijmy. Co postrzegasz mówiąc dobra komercja? No i tu mnie zaskoczyłaś, bo nie wiedziałem, że coś takiego powiedziałem. Nie jestem przygotowany. No ale słowo dobre to jest bardzo względne pojęcie.
Dla niektórych coś, co jest wulgarne też może być dobre, a często w obecnych czasach właśnie ta komercja jest właśnie wulgarna albo infantylna. Tego bardzo nie lubię, zwłaszcza w nadmiarze. Czasem po prostu idzie się na skróty, a pop nie musi oznaczać muzycznego prymitywizmu i mam nadzieję, że dziś to udowodnimy. Ja, jeżeli chodzi o te współczesne brzmienia popowe, to jednak raczej wolę muzykę właśnie taneczną, czyli tam, gdzie pojawia się rytm np. house'owy, choć oczywiście to również może być pole do pewnych nadużyć. No ale dużo dobrego popu powstaje i w ten sposób chciałem jakoś wymknąć się pułapce, w którą chciałaś mnie tutaj wmanewrować. Nieprawda. Żadnej pułapki tutaj nie było.
Madonna tutaj współpracuje oczywiście nie tylko z Charli X i X w ostatnim roku, ale także między innymi z Sabeliną Carpenter, z którą również na VMAs wystąpiła. Ale z tym utworem związana jest w ogóle bardzo ciekawa, bardzo ciekawa anegdotka jest z nim związana. Między innymi Charli X i X w jednym z singli promujących swoją najnowszą płytę powiedziała, że dance floor is dead, now we're making pop music, rock music, czyli przychodzi do tych rockowych brzmień i tutaj Za chwilę pojawiła się płyta Madonny, Confessions 2, nawiązanie do Confessions on the Dance Floor. Właśnie płyta typowo poświęcona muzyce tanecznej. No i bardzo ciekawe jest zbicie tych dwóch postaci właśnie w tym numerze, w kontekście gdzieś tam zarzutów, które były stawiane Charli X i X w związku z jej słowami.
Wielkie dzięki i do zobaczenia w kolejnym odcinku! Projekt POP. Walk, I'm feelin' fab, I'm feelin' free, I feel exceptionally me. Hate all you want, but I'm dangerous, You gon' burn your tongue with this tea. Might show up late, might be on time, Just wait, I'm comin' kiki.
No i tutaj być może zaskoczenie, ponieważ nie jest to utwór wybrany w dzisiejszej audycji przeze mnie, ale właśnie przez Michała Napiórkowskiego, dzisiejszego współprowadzącego projektu POP. Lady Gaga i Dolce, numer Runway, który w tym roku wyszedł w związku z premierą filmu Diabeł ubiera się u Prady. Dlaczego w ogóle wybrałeś ten utwór do dzisiejszej audycji? Ponieważ gdy go usłyszałem po raz pierwszy, to po prostu mi się spodobał. To w sumie chyba moja zasługa, że pojawił się na naszym radiowym powerplayu. Postanowiłem wejść na wybieg i sprawdzić jak to jest być modelką, a tak serio, no to Lady Gaga jak najbardziej ma duży talent kompozytorski. Zmieniła muzykę pop dawno temu, bo chyba jeszcze w pierwszej dekadzie
Wielkie hity, które wyznaczyły też pewne standardy brzmieniowe w muzyce pop tamtej Ery. Lata 80. tak naprawdę zaczęły się od utworu, który powstał latem 1977 roku. Wtedy to już popularna dosyć artystka Donna Summer i jej producent Giorgio Moroder, ale nie sam, bo on też miał swoich ludzi. Których delegował do odpowiednich zadań. Stworzyli kawałek, o którym mówi się, że właśnie zapoczątkował lata 80.
No, Let's Dance zapewne można byłoby tu dziś zaprezentować, ale ja jednak sięgnąłem Po inny utwór, który również pokazuje Davida z tego okresu, kiedy był utleniony, opalony, zupełnie inny styl prezentował niż to, z czego dał się poznać w latach siedemdziesiątych. A ja jeszcze nawiązując do tej Donny Summer, no ty powiedziałeś, że to vibe'ik lat osiemdziesiątych i to jest właśnie to zaskoczenie, bo przecież ten utwór, jak już mówiłem, powstał w 1977 roku, ale później szybko zyskał Szereg naśladowców, no bo też nie zdajemy sobie często sprawy, mówiąc o muzyce pop czy muzyce tanecznej z tamtych lat, że stacje radiowe owszem, kreowały trendy, ale to, gdzie się wszystko rodziło, to był parkiet, to były kluby oczywiście, też i w Polsce.
Projekt POP na 95,9 FM. It's the time of the season When my love runs high In this time, give it to me easy I let me try with pleasured hands To take you in the sun to promised lands To show you everyone It's the time of the season for love
Czy dzisiejszy wehikuł czasu przeniósł nas do ery dinozaurów? Tak jest, a nawet zombich, bo to brytyjska grupa The Zombies z ich wielkim przybojem Time of the Season. Wygrzebany ten utwór został przeze mnie ze względu na fakt, że chciałem pokazać, że wątek psychodoliczny w muzyce popowej jest obecny od lat 60. po dziś dzień. Wykonawców, którzy sięgają po tego typu zabiegi, czyli te pogłosy, te takie rozciągnięte chórki, Jest do dziś całkiem sporo, ludzie się tym cały czas inspirują, a The Zombies to jeden z najlepszych przykładów na to, jak właśnie psychodoliczny pop tworzyć. Utwór z lat 60., w którym pada pytanie, jak się nazywasz, kim jest twój tatuś? Jest to taki utwór, można powiedzieć, niegrzeczny, który też koresponduje z tym, o czym w popie od zawsze śpiewano, czyli relacje damsko-męskie przeważnie, tematyka miłosna.
Autorstwa Johna Lennona głównie z tego względu, że ten utwór jest owszem o miłości, ale to norweskie drewno to jest po prostu... Metafora, nawiązanie do bardzo bliskiej relacji damsko-męskiej. Tak jest. Chodziło o to, że John Lennon zdradzał swoją partnerkę z kimś innym, a te drewno norweskie po prostu leżało w mieszkaniu, w którym Lenon spotykał się z tą osobą i w ten właśnie oto sposób ta nieco niegrzeczna, grzeszna miłość została ujęta w tym jakże znakomitym, niespełna dwuminutowym utworze pop, który już za chwilę. Ile ty miałaś wtedy lat dziewczynku, gdy ten utwór powstał? Który to był rok? Przypomnij mi. Minus czterdzieści. Minus czterdzieści, to myślę, że nawet moich rodziców wtedy jeszcze w planach nie było.
Czy Charli umie śpiewać? Byłaś chyba na koncercie? Charlie umie śpiewać, a jeśli chodzi o koncert Charlie, to to jest one woman show. Nie potrzebuje zbyt wiele, żeby rzeczywiście rozgrzać cały tłum, chociaż teraz za sprawą nowej płyty i nowej trasy, z którą gdzieś tam się pojawia, myślę, że po prostu dostała zastrzyk gotówki i stacią na tancerzy i naprawdę niesamowitą oprawę. Dziś w audycji słyszę dużo właśnie tanecznych brzmień, bo tak jak już mówiliśmy, w popie chyba lubimy jednak, gdy ta noga chodzi, gdy można się pojawić na parkiecie, chociaż ja nie tańczę, ale jednak to mi się podoba. No ale przecież zasadniczo pop to nie jest jednak muzyka taneczna, to są po prostu ładne piosenki ze zwrotką, z refrenem, zaśpiewane mniejszym lub większym głosem.
To znaczy więcej efektów, więcej tego, więcej tego, więcej wszystkiego. Hyperpop to się chyba teraz tak obecnie nazywa. Dokładnie tak, to się nazywa hyperpop. No a w pewnym momencie przychodzą lata 2010 i okazuje się, że wielkim hiciorem staje się numer, który jest troszeczkę bardziej minimalistyczny, a wręcz powiedziałabym bardzo minimalistyczny, porównując ówczesne Standardy i była to Lord i utwór Royals, którym dziś pożegnamy projekt POP. Ale zanim to zrobimy, jedno pytanie. Jak się czujesz poza strefą swojego komfortu, Michale? Dobrze się czuję, bo nie jest to może jakaś moja pierwsza obecność w audycji, której nie znam za dobrze.
Pokazano wszystkie 15 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Gościcą programu jest Michał Napiórkowski, autor słów. Rozmowa zaczyna się o pojęciu popu.
Rozmowa o pojęciu popu i jego zrozumieniu, z uwzględnieniem współczesnych problemów komercyjności.
Analiza utworu Dance Theory After Hours, w tym relacja z poprzednią pracą Charli XCX.
Analiza utworu Lady Gaga Runway, omówienie jego brzmienia i wpływu na muzykę pop.
Przebiegla rozmowa o muzyce lat 80., z uwzględnieniem utworu I Feel Love i jego wpływu na pop.
Analiza utworu Time of the Season z grupy The Zombies, omówienie psychodolicznej brzmienia w popie.
Analiza mixu Cher z The Beatles, omówienie jego wpływu na muzykę pop.
Zakonczenie rozmowy, podziękowania i zaproszenie do kolejnego odcinka.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Czas na prawdziwą popową propagandę! Projekt: POP jest dla wszystkich miłośników tego gatunku, szczególnie polecany na piątkowe wieczory.