Muzyczna przystań: michał od kości (24.05)

I tak to się zaczęło. Jeszcze porozmawiamy o tym procesie tworzenia tekstów i muzyki, ale teraz przejdźmy już do utworów, żeby wprowadzić naszych słuchaczy w Twoją poetykę, która jest naprawdę niezwykła. Ona mnie urzekła. I takim pierwszym przykładem z brzegu niech będą fikołki. To jest utwór, ja go nazywam bardzo analogowy. Taki, z takim nawet można powiedzieć troszeczkę takim poszumem winylu. Ale właśnie w tym utworze mam wrażenie, że też się troszeczkę muzycznie przedstawiasz, bo tutaj można odgadnąć, że gdzieś tam w tych płytach rodziców znalazłeś Bruce'a Springsteena, bo ty śpiewasz na przykład, że będę jak Springsteen. Tak, tak, tak. Bardzo mi miło, że od razu udało się poczuć tego ducha analogowego, bo taki był zamysł, żeby te gitary miały takie brzmienia taśmowe, żeby to wszystko było takie troszkę lekko poniszczone celowo, ale też z takim duchem tych czasów, które teraz mamy i tekstowo, żeby też to się wszystko zgadzało.