Czerwony dywan: Sarsa (06.12)

W tym znaczeniu, że tak jak obserwuję, porównując się chociażby właśnie do Pawła, producenta, gdzie on tak jakby żyje każdym utworem, obserwuje losy każdego utwora jak swojego dziecka, Tak ja nie mam tej namiętności, ja po prostu... No cóż, może jak wykonuję, to oczywiście wchodzę w ten świat, nie? Wesoły diabeł mnie niezmiennie porusza, Oda Ouroboros również, ale jako płyta piosenki poszło do widzenia. Ja już chcę opowiadać o tym, co jest dla mnie aktualne. A wiesz, zmieniamy się podobno co minutę, co sekundę, więc jak możesz sobie wyobrazić, no już minął miesiąc, czy tam, Jezu, więcej, w październiku wydałam płytę, już jest grudzień, no to ja już jestem znowu kimś innym, wiesz, to się już zdążyło wydarzyć coś, ja przeżyłam już coś, wiele rozmów ciekawych, wiele spostrzeżeń nowych, jakoś taki spokój się zaczyna pojawiać, więc już jest inaczej.