Czerwony dywan: Mariusz Wawrzyńczyk (06.06)

Na temat tego, co takie programy wniosły do twojego życia jako twórcy, czy zyskałeś, a może wręcz przeciwnie, coś straciłeś, np. podcięto ci tam skrzydła, może zawarłeś jakieś znajomości. Chciałabym cię zapytać o taką krótką recenzję tego typu programów. To jest bardzo trudny temat i bardzo skomplikowany, to od razu zaznaczę, bo z perspektywy czasu mam inne wrażenia i doświadczenia. Ja byłem bardzo dawno w talent show, bo szansa na sukces była w 2009 roku. Byłem tam dwukrotnie z repertuaru Zbigniewa Wodeckiego i Budki Suflera. Nagrania pamiętam świetnie. Pamiętam jak śpiewałem Lubię wracać tam gdzie byłem i pan Zbigniew Wodecki po nagraniu powiedział, wiesz co ja ciebie przepraszam, że tak ci po prostu źle grałem na tych skrzypcach.

Wiecie, Zbigniew Wodecki mnie przepraszał, bo źle wykonał, a był świetny, naprawdę, bardzo dobrze wykonał to. Z Budką Suflera z kolei dzieliłem się tiktakami w przerwach między ogłoszeniem wyników, no i taka sytuacja zatoczyła koło, ponieważ w tamtym momencie poznałem Mietka Jureckiego, który był basistą Budki Suflera. Uwielbiam Mietka, mamy do tej pory kontakt świetny. Poznałem się wtedy z Romualdem Lipko, co było też takim zwieńczeniem losu, bo 10 lat później pan Romuald Lipko napisał mi piosenkę, więc mówię tak retrospekcyjnie na to wszystko. W 2012 roku z kolei poznałem Urszula Dudziak, z którą do tej pory się przyjaźnię.