bp koszalińsko-kołobrzeski Krzysztof Zadarko

Szczytem, centrum, źródłem, tym momentem, na który czekamy cały rok jest Liturgia Wielkosobotnia, kiedy przeżywamy wspomnienie swojego chrztu, kiedy odkrywamy dynamikę tego, co w sakramencie chrztu jest najważniejsze, wyjście dzięki Bożej łasce, dzięki Jezusowi Chrystusowi ze stanu grzechu i przejście do naszego ostatecznego przeznaczenia, jakim jest świętość, powołanie do świętości wszystkich nas. Noc Zmartwychwstania Pańskiego. W niektórych parafiach kończy się ta liturgia późno w nocy procesją naokoło kościoła. Jest taką manifestacją, świadectwem. Nie można ukryć wiary w zmartwychwstanie Chrystusa. Dzień dobry.

To nie jest koszyczek dla dziecka, chociaż dzieci to najbardziej cieszy. Ale jednocześnie to jest takie przeżycie, kiedy idziemy w takiej niezwykłej liczbie do naszych kościołów, do naszych świątyń. Tu też dotykamy tajemnicy, że wszyscy jesteśmy gdzieś ludem Bożym. Jest to taki moment namacalnego zobaczenia, doświadczenia, potęgi, modlitwy, która w tym momencie jest modlitwą o błogosławieństwo dla całej rodziny. Ten koszyczek jest tylko symbolem, jest tylko pretekstem. W gruncie rzeczy przychodzimy, żeby pokłonić się Jezusowi leżącemu w grobie. To jest bardzo ważny aspekt naszej pobożności wielkanocnej. A z drugiej strony, odchodząc z tego obrzędu, niesiemy ze sobą już pewien smak radości wielkanocnej. Wszystko to, co jest jeszcze dodatkowo, co oczywiście bardzo często przewija się w naszych rytuałach i praktykach, czy naszych tradycjach domowych i społecznych, jest oczywiście też ważne.