Posłuchaj naszej rozmowy

Joanna Witkowska, dyrektorka Miejskiej Biblioteki Publicznej im. Agnieszki Osieckiej w Darłowie. Festiwal Media i Sztuka, Festiwal Filmów czy Kina Skandynawskiego. No i w Darłowie pojawia się nowy festiwal, bo przed nami pierwsza edycja Festiwalu Literatury. Skąd pomysł, jak to będzie w tym roku na inauguracyjnym festiwalu wyglądało? Darłowo stało się trochę takim miejscem na mapie Polski, gdzie mamy festiwale, takie festiwalowe Darłowo. I tak naprawdę to festiwale nie byle jakie, no bo związane z literaturą, związane z dziennikarstwem, ze sztuką, z filmem. A w tym roku ruszamy z pierwszą edycją festiwalu takiego typowo literackiego. Festiwal nosi nazwę Morze Literatury. Oczywiście myśleliśmy nad tym, jak to zrobić, bo każdy festiwal to jest ogromne przedsięwzięcie, również finansowe.

I udało się, pozyskaliśmy na ten festiwal środki zewnętrzne, dofinansowanie od Polskiej Fundacji Narodowej, która objęła mecenatem to wydarzenie. I tak przy pomocy wielu ludzi, a organizatorami tego wydarzenia są wiadomo Biblioteka Miejska w Darłowie, również Biblioteka Narodowa i Fundacja Demokracja. I te trzy instytucje zebrały siły i postanowiliśmy tworzyć coś fajnego. Mamy nadzieję, że naszym uczestnikom, ale też oglądającym, bo wiele wydarzeń będzie można obejrzeć w internecie online, Spodoba się to, co im zaproponujemy. Tematyka tego rocznego festiwalu to samotność w różnych postaciach, w różnych odmianach.

Samotność. Samotność jako taki motyw, takie słowo przewodnie. I rzeczywiście, jak popatrzymy sobie do programu festiwalu, ponieważ program już jest dostępny, można sobie go dokładnie przeczytać, obejrzeć i wybrać panele, czy spotkania, czy wydarzenia, na których chciałoby się być. Program jest dostępny na stronie Miasta Darłowo. Ale również na stronie Biblioteki Miejskiej im. Agnieszki Osieckiej w Darłowie. Tam możemy ten program oglądać. I rzeczywiście patrzymy na ten program to widzimy, że to jest samotność, do której podchodzimy w taki dosyć nietypowy sposób. Bo mamy i samotność na emigracji, mamy samotność wobec historii, mamy samotność na szczycie. Mamy opowiadanie o cudzym życiu, mamy samotność odbiorcy kultury, także ta samotność gdzieś nam się tam przebija.