📻 DZISIOJ GROMY DURŚ! 💛💙 NSF - 9-12-26

W dodatku w tak zwanej formule ciągłej, bez przerwy między dyscyplinami. Tam jest parę minut ma na odpoczynek, takie 15-minutowe dżemki i to jest dla mnie To jest rzecz... Janusz, ja z tego po prostu nawet nie wiem, jak słowo dobrać. Nie umiem sobie tego wyobrazić. Przecież gdzieś musi być jakiś kres ludzkiej wytrzymałości. No tak. To jest niesamowicie. A my zapytaliśmy Kasi Dawid, naszej felietonistki, co ona myśli biegnąc maraton. A przebiegła tych maratonów kilka. Po piosence zapraszam do wysłuchania felietonu.

Tak jak powiedziałem, zapytaliśmy naszej felietonistki Kasi Dawid, co myśli biegnąc maraton. Bo dla mnie maraton to już jest... To jest zwykłe. To jest galaktyka. Posłuchajmy. Cześć. Dzisiaj chciałabym z wami porozmawiać o jednym kilometrze. Trochę przewrotny tytuł, ale kiedy ktoś mnie pyta, o czym myślę biegnąc maraton, to najprostsza odpowiedź brzmi O niczym. No dobra, może nie do końca. Bo maraton to jest tak ciekawy moment, kiedy człowiek przez kilka godzin ma bardzo dużo czasu na myślenie. I jednocześnie robi wszystko, żeby za dużo nie myśleć. 42 kilometry i 195 metrów. Sam widok tej liczby trochę przeraża.

Czasami wystarczy, że mimo wszystko biegnę jeden kilometr, a potem jeszcze jeden. Dla was, jak zawsze mówiła Kasia Dawid, Dziękujemy bardzo Kasiu za felieton. Janusz, może byśmy tak spróbowali jeszcze jeden? Mówimy oczywiście o kilometrze. No nie wiem, ciężka sprawa. Moja głowa mówi, to jest 42 kilometry. Ja też, znaczy podziwiam tych ludzi, którzy biegają takie dystanse. No dla mnie to jest niewyobrażalne. 42 kilometry są tacy, którzy autem mają problem przejechać. Na rowerze mi się zdarza, natomiast zażyło, tak bym miał powiedzieć, natomiast w biegu na pewno nie.