Radio MORS - pasMo raps - 22.03.2023

No bo Walkiego, co też wspomniałeś, on co prawda jakoś mocno nie wybija, on jest tak bardziej z tyłu i ma też dosyć mało zwrotek w sumie. On ma wejścia bardzo krótkie albo po prostu takie mało słyszalne, ale widać, że on mocno eksperymentuje ze stylem na tym albumie i potraktował to chyba bardziej jako taką zabawę, więc to też jest fajne. Tak, no bo on nic nie musiał, on tylko mógł, co to też, a to nie jest ten wątek, ale o co, bo mówiliśmy o Igim. Igim tak jak kiedyś miał tę pewność siebie, który miał też o co, taką chamską, nowy gość się wbija jest totalnie, ma taką chamską pewność siebie, buńczuczność. Otso to teraz odzyskał. Znowu ma gorsze teksty niż tam miał, powiedzmy, na tych płytach, które były słabsze, ale on się nie boi walnąć jakiegoś cheesy tekstu, jak sam mówi.

On się nie boi, powiedzcie, cześć głupiego, bo to i tak brzmi wszystko świetnie i każdy wie, że Otso nie będzie nowym Biszem, nowym Fiszem, tylko będzie Otso chodzi i mamy tę chamskość od niego. Myślę, że... Czuć tą formę, ten pazur, nie? Tak, myślę, że... Jak chodzi o Igiego w ogóle, to nie wiem, czy wiedziałeś, ale ostatnio przeczytałem na jednej z grupach i sam jestem ciekaw, czy to jest w sumie potwierdzona info, też to potem sprawdzę, że Igij właściwie nie jest członkiem 2020, tylko Def Jamu. Jest w Def Jamie, tak, jest w Def Jamie, był gościem na 2020, mimo wszystko, choć pewnie jak się skończy kontrakt, to dołączy do swoich ziomali Zoro, ale póki co jest w tym Def Jamie. Też szkoda, że te takie ksywki bardziej, no nie old school'owe, ale takiego rapu bardziej takiego jakiego?

Więc ja rozumiem, że ten styl pracy nie każdemu pasuje. I tak jak Ojo, który tam się buja, skacze, mówi byle co, byle fajnie brzmiało, do tego to pasuje. Tak już Mielski, Dwasławy, którzy zawsze mają jakieś przykminki. Bardziej przemyśleć. Ale mam nadzieję, że o tym mixtape'ie, tam jest często właśnie pers, z miejskimi słowami, że tam będzie taki klimat... Tam taki bardziej boombapowy, oldschoolowy. Boombapowy, under the sea, coś w tym stylu, na to bardzo liczę. Coś ktoś jeszcze tak z przegranych się wybijał? No powiedzieliśmy o Okim, o Igim, powiedzieliśmy o Dziarmie. O tych oldschoolach. Tak, o tych oldschoolach. Margaret. Margaret, czy ona przegrała? Ona taka była, jak się spodziewałem.

Trochę tak, ale miałem wrażenie, że to szło kiedyś w inną stronę jednak. A jednak ostatecznie została tą osobą od refrenów i ten... No tak, no chciałabyś kimś więcej, ale się nie udało. Był taki moment, jak właśnie, i to też z Igim było, jak wypuszczała ten numer z Igim, nie pamiętam. Tak, to był z Igim, z Otso miał numery, z Beteo miała numery, różne, no brała tych, z Kizo miała numer, no chciała, chciała. Trochę się działo, próbowała się wbić w tą rap-grabardę, a koniec końców i tak została jednak tą popową piosenkarką bardziej. Tak, taka popowa piosenkarka, która próbuje rapu, a nie jest raperką. No to to były takie największe zawody. Myślę, że teraz też przesłuchamy kilku utworów i Twenty Twenty i zobaczymy co jeszcze.

Wtedy mówił, że jest Bogiem i że czarni są niewolnikami, mają mentalność niewolników, ale on nie ma, na szczęście. On nie ma, potem zaczął mówić, że w sumie to dobrze, że tak było, jak było. A potem mówił, że jednak nie on jest Bogiem, ale Boga kocha. A teraz boga wizji w pełnej osobie, która była obdarzona kultem przez naszych zachodnich sąsiadów. Nieważne. Nieważne, wróćmy do numerów. Wróćmy do numerów. W każdym razie... Otso, Otso, mówiliście o Otso, ale tam każdy właśnie brzmi super. Mówiliśmy o Igim, o Okim. Okim brzmił dobrze, ale też Shafter w końcu wrócił z takim totalnie nowym flow. Oj tak, właśnie. Jeśli chodzi o wygranych tego albumu, Też warto dodać Szoftera, bo on naprawdę się tutaj spisał. Choć było go mało. Było go mało, ale ta współpraca z hałastrą to jest w ogóle jakiś totalnie mocny klimat.